Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

ShareThis

 
Saturday, 31 March 2012

கல்வி உரிமைக்காக,சாதிய பாகுபாடுகளை தகர்த்தெறிய போராடிய தோழர்களே - வீரவணக்கம்..!

0 comments
1981ம் ஆண்டு மார்ச் 31 அந்தி இரவுப் பொழுதினில் நிகழ்ந்த அந்தக் கொடூரம் தான் தமிழக மாணவர்களை போராட்டக் களத்தில் இறக்கிய மிக முக்கியமான நிகழ்வு என்பது தமிழகத்தில் யாராலும் மறுக்க முடியாத, மறைக்க முடியாத உண்மை.தூத்துக்குடி மாவட்டம் எப்போதும் வென்றான் அருகில் உள்ள துரைச்சாமியா புரம் என்றதொரு விவசாயக்கூலித் தொழி லாளர்கள் வாழ்கின்ற கிராமத்தில் இ.சுப்பையாவுக்கு மகனாகப் பிறந்தவர் தான் சோமசுந்தரம்.

தூத்துக்குடியில் உள்ள போல்டன் புரத்தில் ஏழைக் குடும் பத்தில் மாரிமுத்துவுக்கு மகனாகப் பிறந் தவர்தான் செம்புலிங்கம். ஒடுக்கப்பட்ட சமூகத்தில் பிறந்த இவர்கள், தங்க ளுடைய பள்ளிக்கல்வியை முடித்த பின் னர் தென் தமிழகத்தில் அப்போது இருந்த இரண்டு பொறியியற் கல்லூரிகளில் ஒன் றான மதுரை திருப்பரங்குன்றம் தியாக ராஜர் பொறியியற் கல்லூரியில் சேர்ந்தனர்.ஒடுக்கப்பட்ட சமூகத்தினுடைய முதல் தலைமுறையாகப் படிப்பினை கற்க வந்த இருவரும், அவர்களுக்கே உரிய ஏக்கத்துடனும், தங்களையும் தங் கள் ஊரையும் உயர்த்திட வேண்டும் என்ற ஆசையுடனும் கல்லூரிக்குள் காலெடுத்து வைத்தனர்.

கல்லூரிச் சூழல் அவர்களுக்கு ஏமாற்றத்தைத் தந்தது. கல்லூரி முழுமைக்கும் சாதிய வேறுபாடு கள் சாக்கடையாய் ஓடிக்கொண்டிருந் தன. இதைக்கண்ட இருவரும் மனம் வெம்பினர். இந்தக் கோபம்தான் 1981ம் ஆண்டு மார்ச் 31 அன்று நள்ளிரவு அவர்கள், சமூக விரோதிகளால் துடிக்கத் துடிக்க வெட்டிப் படுகொலை செய்யப் பட்டதற்கான முதல் காரணமாய் அமைந் தது. உண்மையில் அவர்கள் அப்படி என்னதான் செய்தார்கள்? என்பது தான் நம் மனதில் எழும் மிக முக்கியமான கேள்வியாக இருக்கிறது.சாதி, மத, இன பாகுபாடுகளை வெறுத்த இருவரும், “சுதந்திரம், ஜன நாயகம், சோசலிசம்” என்னும் வெண்பதா கையின் கீழே மாணவர்களை அணிதிரட் டிக் கொண்டிருந்த, மாணவர்களின் உரி மைகளுக்காக உரத்துக் குரல் கொடுக்கும் “இந்திய மாணவர் சங்க”த்தில் தங்களை இணைத்துக் கொண்டார்கள்.
உறுப்பினர் களாக அல்ல, உறவினர்களாக..!மாணவர் சங்கத்தில் இணைந்த இரு வரும் போராட்டக்களத்திலும் முன் னின்று கல்லூரி நிர்வாகத்தினுடைய முறைகேடுகளுக்கு எதிராகவும், விடுதி யில் உள்ள பிரச்சனைகளுக்காகவும் உறு தியான போராட்டத்தைத் தொடர்ந்தார் கள். இந்தப் போராட்டங்களின் மூலமாக 1980ம் ஆண்டு நடைபெற்ற கல்லூரி மாணவர் பேரவைத் தேர்தலிலே இந்திய மாணவர் சங்கத்தின் தலைமையில் “அன்பு அணி” யாக உருவெடுத்தார்கள்.

இதற்கிடையே விடுமுறை நாட்களில் தங்களின் சொந்த ஊருக்குச் சென்ற இரு வரும், சோமசுந்தரத்தின் துரைச்சாமியா புரத்திலே கிராமத்தினுடைய பிரச்சனை களைத் தீர்க்க இந்திய ஜனநாயக வாலிபர் சங்கத்தினை துவக்கி, அந்தக் கிராமத் திற்கு தார்ச்சாலை கேட்டு கிராம மக் களை எல்லாம் திரட்டி போராட்டம் நடத் தினர். போராட்டம் வெற்றிபெற்று தார்ச் சாலையும் போடப்பட்டது. அந்தச் சாலை, எப்போதும் வென்றானில் இருந்து பசுவந் தனைக்கு செல்லும் மெயின் ரோட்டி லிருந்து பிரிந்து துரைச்சாமியாபுரத்திற் குச் செல்லும் கிளைச் சாலையாகும்.

அந்த தார்ச்சாலையிலே நிகழ்ந்த முதல் நிகழ்வினை யாரும் மறந்திருக்க மாட் டார்கள். அது சோமசுந்தரத்தினுடைய இறுதி ஊர்வலம்.அன்பு அணியானது கல்லூரி மாண வர் பேரவைத் தேர்தலிலே ஆதிக்கச் சக்திகளை மீறி மிகப்பெரும் வெற்றி பெற்றது. செம்புலிங்கம் மாணவர் பேர வைத் தலைவராக தேர்ந்தெடுக்கப்பட் டார். இது ஆதிக்கச் சக்திகளினுடைய கோபத்தை மேலும் அதிகரிக்கச் செய்தது. கல்லூரி விடுதி நிர்வாகத்திற்கும், ஜன நாயக உரிமைகளை நிலைநாட்டும் மாண வர் சங்கத்திற்கும் இடையே மோதல்கள் உருவாக ஆரம்பித்தன.

ஆதிக்கச் சக்தி கள், மாணவர் சங்கத்தில் இருந்தவர் களை தாக்கத் தொடங்கினர்.இதன் தொடர்ச்சியாகவே 1981ம் ஆண்டு மார்ச் 31ம் நாள் நிகழ்ந்தது அந் தக் கொடூரம். அன்று இரவு கல்லூரி விடு திக்குள் புகுந்த ஆதிக்க சக்திகள், தாழ்த் தப்பட்ட சாதியினரைச் சேர்ந்தவர் பேரவைத் தலைவரானதையும், நிர் வாகத்தை தட்டிக் கேட்கும் நிலையையும் பொறுத்துக் கொள்ள முடியாமல் இருவ ரையும் தேடினர். சோமு, செம்புவின் அறை சூறையாடப்பட்டது. இரவு திரைப்படத் துக்குச் சென்று திரும்பும் பொழுது, சோம சுந்தரமும், செம்புலிங்கமும் ஆதிக்கச் சாதிவெறிக் கூட்டத்தினரால் கல்லூரி வளாகத்திலேயே வெட்டி வீழ்த்தப்பட்ட னர்.

யாரை வெட்டி வீழ்த்தினால் மாணவர் சங்கம் அழியும், மாணவர்களின் போராட் டம் ஒடுங்கும் என எண்ணினார்களோ, அந்தத் தியாகிகளின் மரணம், தமிழக மெங்கும் மாணவர்களை படுகொலைக்கு எதிராக போராட்டக் களத்தில் இறக்கியது.“குஞ்சி யழகும் கொடுந்தானைக் கோட்டழகும்மஞ்சள் அழகும் அழகல்ல - நெஞ்சத்துநல்லம்யாம் என்னும் நடுவு நிலைமையான்கல்வி யழகே அழகு”என்னும் நாலடியார் பாடலுக்கேற்ப சமூகத்தின் அழகான கல்வியை பாது காக்க, கல்வி உரிமைகளை நிலைநாட் டிட, சாதிய பாகுபாடுகளைப் போக்கிட, சமத்துவத்தை நிலைப்படுத்த போராடிய தால் அவர்கள் ஆதிக்கச் சக்தியினரால் வெட்டி வீழ்த்தப்பட்ட சம்பவம் இன்றும் நமது நெஞ்சங்களில் கனலாக எரிகிறது.

இன்றைய ஆளும் அரசுகள் கல்வியை வியாபாரமயமாக்கும் முயற்சிகளில் மிகத் தீவிரமான முறையில் ஈடுபட்டு வருகின் றன. இந்தியாவிலும், தமிழகத்திலும் இருக்கக்கூடிய பள்ளிகளிலும், கல் லூரிகளிலும் மாணவர்கள் சாதி ரீதியாக பிரிந்து கிடக்கும் சூழ்நிலை இந்தச் சமு தாயத்தை மேலும் பிளவுபடுத்துகின்றது. தமிழகத்தை ஆண்ட, ஆளுகின்ற அரசு களோ இலவசங்களாகவும் விலையில்லா திட்டங்களாகவும் மட்டுமே மாறி நிற்கின் றன. மத்திய அரசோ அந்நியப் பல்கலைக் கழகங்களை இந்தியாவில் அனுமதிக்கக் துடிக்கிறது. இதன் பின்னணி என்ன வென்றால், அமெரிக்கா மற்றும் இங்கி லாந்து அரசுகள், அந்தப் பல்கலைக்கழ கங்களை அரசு நிதியை எதிர்பார்க்காமல், சுயமாக நிதியினைத் திரட்டிட வேண்டும் என்றன.
அதற்கு அங்கு மாணவர்கள், பெற் றோர்கள் மத்தியில் கிளம்பிய எதிர்ப்பின் காரணமாக, வெளிநாட்டில் தங்கள் நிறு வனங்களை துவக்கி அதிக லாபம் பார்க்கும் வேலைகளில் இறங்கியுள்ளன. இதையே இன்றைய அமைச்சர்கள் “மிகப் பெரிய கல்விச் சீர்திருத்தம்” என்று கூறி கல்வியைச் சீரழிக்க முயலுகின்றனர். அரசாங்கங்களோ, சேவைத் துறையில் இருக்கக்கூடிய கல்வியினை சேவை யாகப் பாராமல், லாபம் ஈட்டும் தொழிலா கப் பார்க்கின்றன. அதனுடைய விளைவு, கல்விக்குரிய மானியங்களை குறைத்தும், தனியார்களுக்கு தாரை வார்க்கவும் செய் கின்றன.
இதற்கு எதிராக மாணவர்கள் அனைவரும் ஒன்றிணையாமல் பிரிந்து கிடக்க சாதி, மத, இன உணர்வுகளை இந்த அரசுகள் தங்களுக்குச் சாதகமாக் கிக் கொள்கின்றன. கல்வி வியாபாரத் துக்கு மிக முக்கிய காரணம் இந்த அரசு கள் பின்பற்றுகின்ற தவறான பொருளா தாரக் கொள்கைகளேயாகும். எனவே இவற்றை உடைத்து மாணவர் சமுதாயம் ஒன்றிணைந்து, உரிமைகளை நிலை நாட்ட “சுதந்திரம், ஜனநாயகம், சோசலி சம்” என்னும் வெண்பதாகையின் கீழ் மாணவர்களை திரட்டுவோம்.மாணவத் தியாகிகள் சோமு, செம்பு நாமம் திக்கெட்டும் ஒலிக்கட்டும்!
                                                                                           கட்டுரையாளர்,
                                                                 மாவட்டத் துணைச் செயலாளர்,
                                                             இந்திய மாணவர் சங்கம்,மதுரை புறநகர்.
Read more...
Friday, 30 March 2012

புதுச்சேரி மாணவர்கள் மீது தடியடி - இந்திய மாணவர் சங்கம் தீண்டாமை ஒழிப்பு முன்னணி கண்டனம்

0 comments

காவல்துறை அராஜகத்தை கண்டித்து : தலைமை தபால் நிலையம் முன் ஆர்பாட்டம் :
தாகூர் கலைக்கல்லுhரியில் பயிலும் தலித் மாணவர்களுக்கு கல்வித்உதவித்தொகையை உரிய நேரத்தில்  வழங்கபடுவதில்லை என்பது தொடர்கதையாக இருந்து வருகிறது.இந்த கல்வி ஆண்டிற்கான கல்வித் உதவிதொகை பெறுவதற்கான  பூர்த்தி செய்யப்பட்ட விண்ணப்பங்கள் கடந்த  மாதத்தில் மாணவர்களிடம் இருந்து கல்வி நிர்வாகத்தால் பெறப்பட்டது.இந்நிலையில் 7 மாதங்களாகியும் அம்மாணவர்களுக்கு இவ்உதவி தொகை வழங்கபடவில்லை.இதனால் பாதிக்கப்பட்ட மாணவர்கள் தேர்வுக்கட்டணம் செலுத்த முடியாவில்லை.தேர்வு நெருங்க உள்ள நிலையில் மாணவர்கள் வியாழனன்று (மார்ச்-22) தட்டாஞ்சாவடியில் உள்ள ஆதிதிராவிடர் நலத்துறை இயக்குநரை சந்தித்து முறையிடுவதற்கு வந்துள்ளனர்.இயக்குநரும் இல்லாத நிலையில் மற்ற துறை அதிகாரிகளும் மாணவர்களை சந்தித்து குறைகளை கெட்க முன்வரவில்லை.இதனால் மாணவர்கள் சாத்வீக முறையில் தங்களது எதிர்பை தெரிவித்துள்ளனர்.
சம்பவ இடத்திற்கு வந்த காவல்துறையினரின் அத்துமீறலால் மாணவர்கள் மறியலில் ஈடுபட வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டுள்ளளது.உடனே காவல்துறையின் கன்காணிப்பாளர் உத்தரவின் பேரில் காட்டுமிராண்டித்தனமாக மாணவர்கள் மீது போலிஸார் தாக்குதல் நடத்தியுள்ளனர்.இதனால் ஒரு மாணவருக்கு மன்டை உடைந்துள்ளது.மேலும் மற்ற மாணவர்களுக்கு கை,கால்,தோல்பட்டை,வயிறு உள்ளளிட்ட இடங்களில் பலத்த காயங்கள் ஏற்பட்டுள்ளது.இச்சம்பவத்தை கண்டித்து எதிர்ப்பு ஊர்வலம் நடத்திய  சட்டகல்லுhரி மாணவர்கள் மீதும் தடியடி நடத்தியதை தீண்டாமை ஒழிப்பு முன்னணியும் ,இந்திய மாணவர் சங்கமும் வன்மையாக  கண்டிக்கிறது.

காவல்துறை அராஜகம் அத்துமீறல்களைக் கண்டித்து 23-3-2012 தலைமை தபால் நிலையம் முன்பு கண்டன ஆர்ப்பட்டம் நடைபெற்றது.இதில் அனைத்து தரப்பு மக்களும் ஆதரவு அளிக்க வேண்டும்.

கோரிக்கைகள்...

*மாணவர்கள் தேர்வுக்கட்டணம் செலுத்த ஏதுவாக கல்வி  உதவித்தொகையை உடனே வழங்க வேண்டும்.

* மாணவர்கள் மீது காட்டுமிராண்டிதனமான தாக்குதல் நடத்திய  காவல்துறை மீது விசாரணை நடவடிக்கை எடுத்து விசாரணை நடத்த வேண்டும்.

*கல்வி உதவித்தொகை தாமதமாகக் காரணமான அதிகாரிகள் மீது நடவடிக்கை எடுக்க வேணடும்.

*தலித் மக்களுக்கான துணைத்திட்ட நிதியை பிற பகுதிக்கு திருப்பி விடுவதைக் கண்டித்து...…

                                                                                                                        
                                                                                        இவண்,
                                                                   இந்திய மாணவர் சங்கம்
                                                              தீண்டாமை ஒழிப்பு முன்னணி
                                                                      புதுவை பிரதேச குழு 
Read more...
Thursday, 29 March 2012

மத்திய அரசின் பட்ஜெட் - மக்கள் மீது சுமத்தப்படும் நேர்முக,மறைமுக வரிகள்..! பகுதி - 2

0 comments
பட்ஜெட் உண்மைகளை மக்களிடம் சொல்ல வேண்டும்
அரசு கடன் வாங்கலாமா? பொதுத்துறை பங்குகளை மக்களுக்கு விற்கக்கூடாதா? பற்றாக்குறை பட்ஜெட் பாவச்செயலா? மத்திய பட்ஜெட் தொடர்பான அலசல்களில் தொட்டுக்காட்டப்படாத அடிப்படையான கூறுகளை இங்கே நம் கவனத்திற்குக் கொண்டு வருகிறார் மார்க்சிஸ்ட் கட்சியின் மாநிலக்குழு உறுப்பினரும் பொருளாதார ஆய்வாளருமான வெங்கடேஷ் ஆத்ரேயா.
சந்திப்பு: அ. குமரேசன்

நேர்முக வரிகளில் செய்யப்படும் மோசடி பற்றி ஏற்கெனவே பார்த் தோம். அதில் முக்கியமான ஒன்று சொத்துவரி. இந்தியா முழுவதும் நடப்பு நிதியாண்டில் சொத்துவரி யாக பணக்காரர்களிடமிருந்து வசூலிக்கப்பட்டது எவ்வளவு என்று பார்த்தால் அது எவ்வளவு அபத்தம் என்பது புரியும். ஒரு முகேஷ் அம் பானி 6,000 கோடி ரூபாயில் தனக் கென ஒரு வீட்டையே கட்டுகிறார். ஆனால், அகில இந்திய அளவி லேயே சொத்துவரியாக வசூலிக்கப் பட்டது வெறும் 500 கோடி ரூபாய் தான். இந்த ஆண்டு அதை 1,030 கோடி ரூபாயாக்கியிருக்கிறார் கள் - அவ்வளவுதான்.

மல்லையாக்களுக்காகஒரு சலுகையா? வெளிநாடுகளில் கடன் வாங்கி தொழில் முதலீட்டுச் செலவுகளுக்கு பயன்படுத்தலாம் என்று சலுகை அளிக்கப்பட்டிருக்கிறது. கிங் ஃபிஷர் விமான நிறுவனத்தை நடத் திக்கொண்டிருக்கும் விஜய் மல்லை யாவை மனதில் வைத்துக்கொண்டே இந்த சலுகையை அறிவித்திருப் பார்கள் போலிருக்கிறது. அந்நியச் செலாவணி கையிருப்பு போதுமான அளவுக்கு இருக்குமானால் இப்ப டிப்பட்ட வெளிநாட்டுக் கடன் முத லீடுகளால் பிரச்சனை இல்லை. ஆனால், போதுமான அந்நியச் செலாவணி கையிருப்பு இல்லை என் பதுதான் நமது நிலைமை. பல்வேறு தனியார் நிறுவனங்கள் தங்களது முதலீட்டுச் செலவுக்கென வெளி நாடுகளில் உள்ள வங்கிகளில் இருந்து கடன்பெற்று, அதனை முறையாக திருப்பிச் செலுத்தவில்லை என்றால் அந்த வட்டிச் சுமை சுற்றிவளைத்து நம் மக்களின் தலையில்தான் ஏற்றப் படும்.

மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 2 விழுக்காட்டிற்கும் குறைவாகவே மானியச் செலவு இருக்க வேண்டும் என்பது நமது கொள்கையென நிதி யமைச்சர் தனது பட்ஜெட் உரையில் கூறியிருக்கிறார். ஏற்கெனவே சொன் னதைப்போல் ஏகபோக, பெரும் நிறுவனங்களுக்கு 46,000 கோடி ரூபாய் வரையிலும் சலுகை அளிப் பதை தேவையற்ற மானியமாக மத் திய அரசு கருதவில்லை. உணவுப் பாது காப்பு, சுகாதாரம், விவசாய இடு பொருள்கள் உட்பட எளிய மக்க ளுக்காக செய்யப்படும் சமூக செலவு களைத்தான் வெட்ட வேண்டிய மானியமாக இந்த அரசு கருதுகிறது. உண்மையில் மக்களுக்கு அளிக்கப் படும் மானியங்கள், அவர்கள் வாங் கும் சக்தியை அதிகரித்து, உற்பத்திப் பொருட்களுக்கான தேவைகளை யும் அதிகரித்து, பொருளாதார வளர்ச்சிக்குத்தான் உதவும். ஆட்சி யாளர்களோ அந்தக் கோணத்தில் சிந்திக்காமல் முதலாளிகளுக்கான நேர்முக வரிகளில் சலுகை அளித்து பொருளாதார வளர்ச்சியை ஏற் படுத்த முயல்கிறார்கள். பெரும் நிறு வனங்களுக்கு அளிக்கப்படும் இப் படிப்பட்ட சலுகைகளின் பலன்கள் ஒருபோதும் மக்களுக்கு வந்தடைவ தில்லை என்பதுதான் அனுபவம்.


பொதுத்துறை நிறுவனங்கள் யாருக்குச் சொந்தம்? பொதுவாக பொதுத்துறை நிறு வனங்களை அரசு தனக்குச் சொந்த மானதாக நினைத்துக் கொள்கிறது. எனவே அதை எப்படி வேண்டுமா னாலும் கையாளலாம் என்று நினைக் கிறது. ஆனால் அவை மக்களுக்குச் சொந்தமானவை. அவற்றில் கைவைக் கும் அதிகாரம் அரசுக்கு இல்லை. வேடிக்கை என்னவென்றால், நிதி யமைச்சர் பொதுத்துறை நிறுவனங் களின் பங்குகளை மக்கள் வாங்குவ தற்கு வழி செய்யப்படும் என்கிறார். இது எப்படி இருக்கிறதென்றால், ஒரு பொருளின் சொந்தக்காரரிடமே அந்தப் பொருளை நீங்கள் வாங்கிக் கொள்ளலாம் என்று சொல்வது போல் இருக்கிறது.மேலும், லாபகரமாக இயங்காத பொதுத்துறை நிறுவனங்களின் பங்குகள்தான் தனியாருக்கு விற்கப் படுவதாக அரசு சொல்லிக்கொள் கிறது. லாபகரமாக இயங்காத எந்த ஒரு நிறுவனத்தின் பங்குகளை முட் டாள்கள் கூட வாங்க மாட்டார்கள். லாபகரமாக இயங்கும் என்று தெரிந் தால்தான் முதலாளிகள் பங்குகளை வாங்குவார்கள்.

அப்படி, லாபகர மாக இயங்கக்கூடிய நிறுவனங் களின் குறைபாடுகளைக் களைந்து தொடர்ந்து வெற்றிகரமாக செயல் படவைத்து மக்களின் சொத்தை பாதுகாப்பதுதான் பொறுப்புள்ள அரசாங்கத்தின் கடமையாக இருக்க முடியும். ஆனால், பொதுத்துறை நிறுவனங்களின் பங்குகள் தனியா ருக்கு விற்கப்படுவதன் பின்னணியி லுள்ள இந்த மோசடிகளை பல பொருளாதார அறிஞர்களும் சொல்வ தில்லை, ஊடகங்களும் வெளிப் படுத்துவதில்லை. ஆகவேதான், தங்களுடைய சொத்து களவாடப் படுகிறது என்ற உண்மை தெரியாத வர்களாக, அதற்கு மக்களுடைய எதிர்ப்பு வராமல் இருக்கிறது. ‘டிஸ் இன்வெஸ்ட்மென்ட்’ எனப்படும் இந்த பொதுத்துறை நிறுவனங்கள் சீரழிப்புக்கு எதிரான குரல் பல மடங்கு வலுவாக ஒலித்தாக வேண் டும். மேற்கு வங்கத்திலும், கேரளத்தி லும் இடது முன்னணி செய்த ஒரு முக்கியமான சாதனை, நஷ்டத்தில் இயங்குவதாக சொல்லப்பட்ட பொதுத்துறை நிறுவனங்களை வலுப்படுத்தி லாபகரமாக இயங்க வைத்ததுதான். திட்டமிட்டே ஊட கங்கள் அந்த தகவல்கள் மக்களுக்கு வராமல் தடுத்தன.
அரசு கடன் வாங்குவது அவமானமா? அரசு தனது செலவினங்களுக்காக கடன்பெறுவது என்பது ஏதோ செய்யக்கூடாத தவறு என்பதைப் போல சித்தரிக்கப்படுகிறது. தொழில் நிறுவனங்கள் வங்கிகளிடமிருந்து - அதுவும், பொதுத்துறை வங்கிகளிட மிருந்துதான் - கடன் பெற்றுத்தான் முதலீடு செய்கின்றன. மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்படாத, சொந்த லாபத்திற்காக மட்டுமே இயங்குகிற தனியார் நிறுவனங்கள் வங்கிகளிட மிருந்து கடன் பெறுவது நியாயம் தான் என்றால், ஒரு அரசு தனது மக் களுக்குச் செய்ய வேண்டிய பணி களுக்காக கடன் பெறுவதில் எந்தத் தவறும் இல்லை. ஆகவே, அரசு கடன் பெற்று, முத லீடு செய்து, உபரியை ஈட்டி கடன் களை அடைக்க முடியும்.
இன் னொரு கோணத்தில் சொல்வதா னால், அரசாங்கம் கடன் வாங்கித் தான் செயல்பட வேண்டும் என்று நாம் சொல்லவில்லை. ஏற்கெனவே சொன்னதுபோல செல்வந்தர்களுக் கான நேர்முக வரியை முறையாக நிர்ணயித்து அதை வசூல் செய்தாலே அரசு கடன் வாங்க வேண்டிய அவ சியம் வராது. அதற்கு மேலாக, மக் கள் நலத் திட்டங்களை செயல் படுத்துவதற்கு நிதி தேவைப்படும் போது அதனை கடனாகப் பெறுவதி லும் தவறில்லை. அரசு கடன் பெறக் கூடாது என்று சொல்வதன்மூலம், மக்களுக்கான திட்டங்கள்தான் மீண்டும் அரிக்கப்படுகின்றன. அதை நாம் தடுத்தாக வேண்டும்.
பற்றாக்குறையாகும் பகுத்தறிவு ஆண்டுதோறும் பற்றாக்குறை இலக்கு என ஒன்றை பட்ஜெட்டில் அறிவிப்பார்கள். ஒரு தடவைகூட அந்த அளவிற்கு பற்றாக்குறையை குறைக்க முடிந்ததில்லை. ஒரு வாதத் திற்காக, 5 விழுக்காடு பற்றாக்குறை இலக்கு என அறிவிக்கப்படுவதாக வைத்துக்கொள்வோம். அதை இரண்டு வழிகளில் அடைய முடியும். ஒன்று, செலவுகளைக் குறைப்பது, இன்னொன்று வரவை அதிகரிப்பது. செலவைக் குறைப்பது என்றால், அது மக்களுக்கான செலவைக் குறைப்பது என்றுதான் நடைமுறைப் படுத்தப்படுகிறது.

பெரும் முதலாளி களுக்கு வழங்கப்படும் மானியங் களையும், பெரும் நிலவுடைமை யாளர்களுக்கான வரிச்சலுகைகளை யும் குறைப்பது என்ற கோணத்தில் அரசு யோசிப்பது இல்லை.அதேபோல் வரவை அதிகரிப்பது என்றால், அது கடன் அல்லாத வர வாக இருக்க வேண்டும். நேர்முக வரி விகிதங்களை அதிகரிப்பதன் மூல மாகவும், பொதுத்துறை நிறுவனங் களை சிறப்பாகச் செயல்படுத்துவ தன் மூலமாகவும் கிடைக்கிற வரவாக இருக்க வேண்டும்.

மர்மமான மவுனம் எதற்காக? ஆனால், இப்படிப்பட்ட வழி களில் அரசாங்கத்தின் வரவை அதி கரிப்பது பற்றி ஆட்சியாளர்களும் பொருளாதார வல்லுநர்கள் எனப் படுவோரும் ஊடகங்களும் பேசு வதே இல்லை. அதற்கு அவர்கள் சொல்கிற வாதம் - அப்படியெல்லாம் செய்தால் முதலீட்டாளர்கள் ஊக்க மிழந்துவிடுவார்கள் என்பதுதான். முதலீடு செய்து லாபம் எடுப்பவர்கள் திரும்பத் திரும்ப அதைச் செய்து கொண்டுதான் இருப்பார்களே யல்லாமல் தொழிலை நிறுத்திவிட மாட்டார்கள். சம்பாதித்த பணத்தை வெளிநாடுகளுக்கு எடுத்துப் போகக் கூடாது என்று தடைவிதித்தால், அவர்கள் என்ன செய்வார்கள்? பணத்தைச் சாப்பிடவா போகிறார் கள்? 30 விழுக்காடு லாபம் ஈட்டிய வியாபாரத்தில் வரிகளின் காரண மாக 25 விழுக்காடு லாபம்தான் கிடைக்கும் என்றால் அதை முதலா ளிகள் வேண்டாம் என்று சொல்லி நிறுவனத்தை மூடிவிடுவார்களா என்ன?டாடாவிடமிருந்து ஒரு ரூபாயை எடுத்து சோற்றுக்கு வழி யில்லாதவர்களுக்குக் கொடுத்தால் டாடா உற்சாகம் இழந்துவிடுவார் என்பது போன்ற அபத்தமான வாதம் தான் இது. இங்கேதான் அரசியல் உறுதி வேண்டும் என்பது.

இதுதான் சட்டம், இதற்கு உட்பட்டு நீ தொழில் நடத்து, லாபம் ஈட்டு என்று சொல்கிற அரசியல் உறுதி ஏன் ஆட்சி யாளர்களுக்கு இல்லை என்பதே கேள்வி.
வாரிக்கொடுக்கும்‘வரிச் செலவு’!பட்ஜெட் முழு விவரங்களை இணையத்தில் வெளியிட்டிருக் கிறார்கள். அதில், யாரும் கண்டு கொள்ளாத ஒரு பகுதி - ‘டாக்ஸ் எக்ஸ்பெண்டிச்சர்’ என்ற தலைப் பில் இருக்கிறது. வரிச் சலுகைகளால் ஏற்படும் இழப்புக்குத்தான் இப்படி ‘வரிச் செலவு’ என்ற அர்த்தம் தருகிற தலைப்பை வைத்திருக்கிறார்கள். 2011-12ம் ஆண்டில் வசூலான வரியை விட மிகக் கூடுதலான வரி இழப்பு ஏற்பட்டிருப்பதாக அந்தத் தகவல் கூறுகிறது. எடுத்துக்காட்டாக, ஆயத் தீர்வையாக (உற்பத்தி வரி) வசூலிக் கப்பட்ட தொகை 1 லட்சத்து 46 ஆயிரம் கோடி ரூபாய், வரி இழப்பு 2 லட்சத்து 12 ஆயிரத்து 167 கோடி ரூபாய்! இது வரி வசூல் துறையின் செயலின்மையால் ஏற்பட்ட இழப்பு அல்ல, அரசு அளித்த வரிச் சலுகை களால் ஏற்பட்ட இழப்பு! சுங்கவரி மூலம் வசூலானது 1 லட்சத்து 53 ஆயி ரம் கோடி ரூபாய், சலுகைகளாக விட்டுக்கொடுக்கப்பட்டது 2 லட் சத்து 23 ஆயிரத்து 653 கோடி ரூபாய்! தனி நபர்களுக்கும் நிறுவனங்களுக்கு மான வருமான வரியில் சுமார் 1 லட் சம் கோடி ரூபாய் சலுகையாகத் தரப்பட்டிருக்கிறது... இப்படியாக ஆண்டுக்கு சுமார் 5 லட்சம் கோடி ரூபாய் வரிச் சலுகை தரப்பட்டிருக் கிறது. கடந்த நான்கு ஆண்டுகளில் இவ்வாறு தாரை வார்க்கப்பட்ட தொகை 20 லட்சம் கோடி ரூபாய் செல்வந்தர்களுக்கு வாரி வழங்கப் பட்டிருக்கிறது!உணவுப் பாதுகாப்பைச் செயல் படுத்துவதற்குத் தேவைப்படும் தொகை 1 லட்சத்து 40 ஆயிரம் கோடி ரூபாய்.

அதற்குப் பணம் இல்லை என்று கையை விரிக்கிற அரசு, கார்ப்பரேட் முதலாளிகளுக் கும் மற்ற செல்வந்தர்களுக்கும் இப்படி சலுகைகளாக 20 லட்சம் கோடி ரூபாயை அள்ளிக் கொடுத் திருக்கிறது! இது அநியாயம் இல் லையா?மாநில அரசுகளுக்குக் கடும் சிக்கல்களை ஏற்படுத்துகிற பட் ஜெட்டாகவும் இது இருக்கிறது. எரிபொருள் விலையேற்றத்திற்கு வழிசெய்யப்பட்டிருப்பதும் ஏழை களைத்தான் மேலும் நெருக்கடியான வாழ்க்கைக்குத் தள்ளும். விவசாயம், கல்வி, சுகாதாரம் போன்ற மக்கள் சார்ந்த ஒதுக்கீடுகள் இந்த பட்ஜெட் டில் மிகக் குறைவு, மொத்தத்தில் பண வீக்கம், வேலையின்மை, விவசாய நெருக்கடி ஆகிய மூன்று மையமான பிரச்சனைகளையும் எதிர்கொள்ள உதவாத பட்ஜெட்டைத்தான் மன் மோகன் சிங் அரசு தாக்கல் செய் திருக்கிறது. அது மட்டுமல்லாமல், நம்பகமில்லாத மதிப்பீடுகளுட னான இப்படிப்பட்ட வரவு- செலவு அறிக்கையைத் தாக்கல் செய்தாலும், இடைக்காலத்தில் அவ்வப்போது பெட்ரோல் விலை உயர்வு போன்ற பட்ஜெட்டிற்கு உட்படாத நடவடிக் கைகளையும் அரசு எடுக்கும் என்பது நமக்குத் தெரிந்ததுதான்.மக்கள் இதை எதிர்த்துப் போராட வேண்டுமானால், மறைக்கப்படுகிற இந்த உண்மைகளை அவர்களிடம் கொண்டு சேர்க்கிற பெரிய கடமை இடதுசாரி - ஜனநாயக இயக்கங் களுக்கும் தொழிற்சங்கங்களுக்கும், மக்கள் அமைப்புகளுக்கும் இருக் கிறது.
Read more...
Wednesday, 28 March 2012

மத்திய அரசின் பட்ஜெட் - மக்கள் மீது சுமத்தப்படும் நேர்முக,மறைமுக வரிகள்..!

0 comments
சூன்யத்திலிருந்து வந்ததல்ல மத்திய பட்ஜெட்
சந்திப்பு: அ. குமரேசன் பகுதி - 1 

பட்ஜெட் என்றால் டிவி விலை உயர்கிறது, கார் விலை விலை குறைகிறது என்ற தகவல்களோடு மட்டும் பொதுவாக செய்திகள் வெளியிடப்படுகின்றன. ஆனால் அரசின் வர்க்கக் குணம், மக்கள் மீது சுமைகளை ஏற்றும் சாமர்த்தியம் என ஆழமான பல அம்சங்கள் அதனுள் இருக்கின்றன.
உண்மையிலேயே நாடாளுமன்றத்தில் விவாதிக்கப்பட்டு நிறை வேற்றப்படும் வரவு - செலவு அறிக்கையின் அடிப்படையில் தான் ஆண்டு முழுவதும் நடவடிக்கை கள் மேற்கொள்ளப் படுகின்றனவா? மாநில அரசுகளை மத்திய பட்ஜெட் எந்த அளவுக்கு பாதிக்கும்? பட்ஜெட் பற்றிய மேலோட்டமான தகவல்களுக்கு அப்பால் புரிந்து கொள்ளப்பட வேண்டிய உண்மைகள் என்ன? நிதி மூலதனத்தை ஊக்குவிக்கிற கொள்கைதான் செயல்படுத்தப்படுகிறது என்றாலும், அந்த நிதி மூலதனம் என்பது நேரடியாக இல்லாவிட்டாலும், சுற்றி வளைத்து ஏதோ ஒரு வகையில் பொருள் உற்பத்தி சார்ந்த முதலீடாகத்தானே போய்ச்சேர்கிறது? இந்த கேள்வி களுடன் அணுகியபோது பொருளாதார ஆய்வாளரும் மார்க்சிஸ்ட் கட்சியின் மாநிலக்குழு உறுப்பினருமான வெங்கடேஷ் ஆத்ரேயா அளித்த விளக்கங்கள் ஆழ்ந்த சிந்தனைகளைக் கிளறுகின்றன.

சூன்யத்திலிருந்து வருவதல்ல

மத்திய அரசின் பட்ஜெட் ஒன்றும் சூன்யத்தில் இருந்து வருவதல்ல. ஏற் கெனவே நிலவுகிற பொருளாதார நிலை மைகளுக்கு உட்பட்டுதான் பட்ஜெட் தயாரிக்கப்படுகிறது. பொருளாதாரத்தில் யார் வலுவானவர்களாக இருக்கிறார் களோ, உற்பத்திக் கருவிகளை யார் தங் கள் பிடியில் வைத்திருக்கிறார்களோ, அவர் களுடைய நலன்களுக்கு எதிராக அரசு ஒருபோதும் செயல்படாது. எல்லோருக் கும் வாக்குரிமை இருக்கிறது. இருந்தா லும் செல்வாக்கு யாருக்கு இருக்கிற தென்றால் பெருமுதலாளிகள், நிலப் பிரபுக்கள், உள்நாட்டு - வெளிநாட்டு கார்ப்பரேட் அதிபர்கள் ஆகியோருக்குத் தான்.

உற்பத்திக்கு உதவாத உலக நிதி

முன்பும் வெளிநாட்டு முதலீடுகள் குறிப்பிட்ட அளவுக்கு வந்தன என்றாலும் கூட, அவை வெறும் பணமாக மட்டும் வர அனுமதிக்கவில்லை. இங்குள்ள தொழில் களுக்கான முதலீடுகளாகவும், உற் பத்தியைப் பெருக்குவதற்கான நிதியாக வுமே வர அனுமதிக்கப்பட்டன. ஆனால், உலக மயக்கொள்கைகள் நடை முறைக்கு வரத்தொடங்கிய பிறகு, தொழில் உற்பத்திக்கு சம்பந்தமில்லாத பங்குச் சந்தைகளுக்கான முதலீடாக மட்டுமே வெளிநாட்டுப் பணம் வர அனுமதிக்கப்படுகிறது.அவ்வாறு பங்குச் சந்தைக்காக வரு கிற நிதி மறைமுகமாக சம்பந்தப்பட்ட தொழில்களின் முதலீடுகளாகத்தானே மாறுகின்றன என்று ஒரு கருத்து இருக் கிறது.

ஆனால், குறிப்பிட்ட நிறுவனத் தின் உற்பத்தி சிறப்பாக இருந்து, அதனு டைய விற்பனை - லாபம் மேலோங்கி யிருந்தால் தானே யாரும் விலை கொடுத்து வாங்குவார்கள் என்றும் சிலர் கேட்கிறார்கள். ஆனால், உண்மை என்னவென்றால் செயற்கையான முறை யில் குறிப்பிட்ட நிறுவனத்தின் பங்குகள் திடீரென ஒரு வெளிநாட்டு நிறுவனத் தால் வாங்கப்படுகின்றன. அதைப்பார்த்து இங்கே இருக்கிற பலரும் அதே பங்கு களை வாங்குகிறார்கள். அந்த நிறுவனம் உற்பத்தியில் ஈடுபட்டு அதன் பொருள் விற்பனையாகி லாபம் வரும் வரையில் இவர்கள் காத்திருப்பதில்லை. விலை குறைவாக இருக்கும்போது வாங்கிப் போட்டு பிறகு விலை உயரும்போது கூடுதல் விலை வைத்து விற்கப்படு கிறது. செயற்கையாக பங்குகளின் மதிப்பு அதிகரிக்கப்படுகிறது அல்லது குறைக் கப்படுகிறது. மந்தைப் பொருளாதாரம் என்பார்கள் - அதாவது, குறிப்பிட்ட நிறு வனத்தின் உற்பத்தி, சந்தை பலம் ஆகிய வற்றைக் கணக்கிடாமல் அதன் பங்கு களை திடீரென வேறொரு நிறுவனம் அதிக விலை கொடுத்து வாங்குவது, அதைப்பார்த்து மற்றவர்கள் அதே நிறுவனத்தின் பங்குகளை தாங்களும் வாங்கிப்போடுவது, அவர்கள் கூடுதல் விலை வைத்து விற்கிறபோது மற்றவர் களும் விற்றுத் தள்ளுவது என்பதுதான் நடக்கிறது.

இது எந்த வகையிலும் தொழில் வளர்ச்சிக்கோ, நாட்டின் பொரு ளாதார வளர்ச்சிக்கோ உதவாது. ஆனால், இதைப்பற்றிய எந்த யோசனையுமின் றியே மத்திய அரசு ஊக பேர பங்குச் சந் தையில் உள்நாட்டு - வெளிநாட்டு முத லீடுகளை மேலும் மேலும் ஊக்குவிக் கிறது. இது நாட்டுக்கு பெரிய ஆபத்து. ராஜீவ்காந்தியின் பெயரால் ஒரு திட்டம் கொண்டுவரப்பட்டிருக்கிறது. முதலீடுகளுக்கு 50 விழுக்காடு வரிச் சலுகை அளிக்கிற அந்தத் திட்டம், வங்கி களில் சேமிப்புகளை வளர்ப்பதற்கு மாறாக, ஊக பேரத்தில் முதலீடு செய்ய ஊக்குவிக்கிறது. முன்பு அமெரிக்காவில் குளிரடித் தால் இந்தியாவில் தும்மல் வரும் என்று வேடிக்கையாகச் சொல்வார்கள். இப் போதோ அமெரிக்காவில் குளிரடித்தால் இந்தியாவில் காய்ச்சலே வரும் என்ற அளவிற்கு ஏற்றுமதிப் பொருளாதாரம் அதிகரித்திருக்கிறது.

அமெரிக்கா உள் ளிட்ட மற்ற நாடுகளின் சந்தையை சார்ந் திருக்கிற நிலைமையும் அதிகரித்திருக் கிறது. அதற்கேற்ப பட்ஜெட் கொள்கை கள் உருவாக்கப்படுகின்றன.

பொதுமக்கள் விவாதிக்க வேண்டும்

நாடாளுமன்றத்தில் முன்வைக்கப் படுகிற பொருளாதார ஆய்வறிக்கை, பட்ஜெட் இரண்டுமே திட்டவட்டமான தாக இல்லாமல் ஊகத்தின் அடிப்படை யிலான மதிப்பீடுகளாகவே இருக்கின் றன. அடுத்த ஆண்டு அவர் இதேபோல் மதிப்பீடுகளை வைக்கிறபோது, சென்ற ஆண்டு அவர் என்ன மதிப்பீடுகள் வைத் தார் என்பது மக்கள் நினைவுக்கு வரு வது இல்லை. முதலாளித்துவ கட்சி களும் அதை சொல்வதில்லை. ஊடகங் களும் அதை வெளிப்படுத்துவதில்லை.
ஜனநாயகத்தில் மக்களின் வரிப்பணத் தில்தான் அரசு இயங்குகிறது, மக்களின் வரிப்பணம்தான் அரசின் திட்டங் களுக்கு செலவிடப்படுகிறது, மக்களின் வரிப்பணம்தான் பெரும் நிறுவனங்க ளுக்கு சலுகையாகப் போகிறது. எனவே பட்ஜெட் குறித்து பொதுமக்களும் ஆழ மான அக்கறையோடு விவாதிக்கிற சூழல் உருவாக வேண்டும். பட்ஜெட்டில் பல அறிவிப்புகளை நிதியமைச்சர் போகிறபோக்கில் சொல்லி யிருக்கிறார். அவையெல்லாம் பட்ஜெட் டில் கிடையாது. உதாரணமாக விவசாயத் திற்கு ஐந்தே முக்கால் லட்சம் கோடி ரூபாய் கடன்கொடுக்க விரும்புகிறோம் என்பது போன்ற விருப்பங்களை அவர் அறிவித்திருக்கிறார். அவையெல்லாம் விருப்பங்கள்தான் - நடவடிக்கைகள் அல்ல! ஆகவே என்ன வேண்டுமானா லும் சொல்லிக்கொள்ளலாம். சென்ற ஆண்டுகூட விவசாய மேம்பாட்டிற்காக 4 லட்சம் கோடி ரூபாய் வழங்கப்போவ தாக அறிவித்தார். அந்த 4 லட்சம் கோடி ஒதுக்கப்பட்டதா என்பதைப் பற்றியெல் லாம் அவர் எதுவும் சொல்லவில்லை.

ஓய்வூதிய சட்டத் திருத்தம், காப் பீட்டு சட்டத் திருத்தம் போன்ற கவலைக் குரிய சில அறிவிப்புகளையும் அமைச்சர் வெளியிட்டிருக்கிறார். இவற்றுக்கான சட்ட முன்வரைவுகள் எதையும் அவர் தாக் கல் செய்யவில்லை என்றாலும், அவை கொண்டுவரப்பட உள்ளன என்று அறி வித்திருக்கிறார். உழைப்பாளி மக்களின் பணத்தை சூறையாடக்கூடிய இந்த முன்மொழிவுகள் நாடாளுமன்றத்தில் வருகிறபோது, நாடாளுமன்ற உறுப் பினர்கள் மட்டுமல்லாமல், நாடாளுமன் றத்திற்கு வெளியே பொதுமக்களும் விழிப் போடு இருந்து தங்கள் எதிர்ப்பை அழுத்த மாக வெளிப்படுத்தி தடுத்து நிறுத்த வேண்டும். பட்ஜெட் தாக்கல் செய்யப்படுவதற்கு முன்பே தொழிலாளர் ஈட்டுறுதி நிதி (இபிஎஃப்) வட்டியை 8.25 விழுக்காடாகக் குறைத்துவிட்டார்கள். ஆக தொடர்ந்து மக்களைத் தாக்குவது என்பதுதான் அறிவிப்புகளுடைய சாராம்சம். அமைச்சர் தனது மதிப்பீடாக, நேர் முக வரிகளில் சலுகை அளிப்பதால் அரசுக்கு சுமார் 5,000 கோடி ரூபாய் இழப்பு ஏற்படுவதாக கூறினார். அதே நேரத்தில் உற்பத்தி வரி, விற்பனை வரி போன்ற மறைமுக வரிகள் மூலம் அர சுக்கு 47,000 கோடி ரூபாய் வருவாய் கிடைக்கும் என்றும் கூறியிருக்கிறார். இது ஒரு மோசமான ஏற்பாடு.

நேர்மையில்லா நேர்முக வரி

நேர்முக வரி என்பது ஏகபோக முத லாளிகள் உள்பட செல்வந்தர்களின் வரு மானத்திற்கு விதிக்கப்படும் வரியாகும். அதிலே 5,000 கோடி ரூபாய்க்கு சலுகை அளிக்கப்பட்டிருக்கிறது. அதிலேயே கூட ஒரு சமத்துவமற்ற நிலை இருக் கிறது. அனைத்து விதமான வருமானங் களுக்கும் ஒரே விகிதத்தில் நிர்ணயிக் கப்பட்டிருக்கிறது.உதாரணமாக பரம்பரைச் சொத்து உள்ளிட்ட காரணங்களால் எந்த உழைப் பிலும் ஈடுபடாமல் உட்கார்ந்து கொண்டே கோடிகோடியாய் வருமானம் ஈட்டுகிற வருக்கும், கடுமையாக உழைத்து, தொழில் நடத்தி, பல்வேறு சவால்களை எதிர்கொண்டு, நேர்முக வரி விதிக்கத் தக்க அளவிற்கு வருமானம் ஈட்டத் தொடங்கியவருக்கும் ஒரே விகிதத்தில் வரி என்பது எப்படி நியாயமாக இருக்க முடியும்? வருமானத்தின் தன்மைக் கேற்ப வரிவிகிதமும் மாறுபட்டதாக இருக்கவேண்டும்.

மக்களைத் தாக்கும் மறைமுக வரி

மறைமுக வரி என்பதும்கூட எளிய மக்களைத் தாக்குவதாகவே இருக்கிறது. ஒரு பொருளுக்கான விற்பனை வரி, அந்தப் பொருளின் விலையோடு அடங்கி விடுகிறது. அந்த விலையைக் கொடுத்து தான் பணக்காரர்களும் ஏழைகளும் அந்தப் பொருளை வாங்குகிறார்கள். வரி உயர்த்தப்படும்போது பணக்காரர்களை அது பாதிப்பதில்லை. ஏனென்றால், தங்களது வருமானத்தில் 10 முதல் 15 விழுக்காடு வரை மட்டுமே உணவுக்காக செலவிடுகிற அளவிற்கு பணக்காரர் களுக்கு வருமானம் இருக்கிறது. உணவுப் பொருள் விலை உயர்வது அவர்களை பாதிக்கப்போவதில்லை.ஆனால், தங்கள் வருமானத்தில் 40 முதல் 60 விழுக்காடு வரை உணவிற்கு மட்டுமே செலவிடவேண்டிய நிலை யில் குறைந்த வருமானம் உள்ள மக்கள் தான் நம் நாட்டில் பெரும்பகுதியினராக இருக்கிறார்கள். உணவுப் பொருள் விலை யேற்றம், அவர்கள் அதற்காக செலவிட வேண்டிய தொகையை மேலும் அதி கரித்து, அவர்களது வாழ்வை நெருக் கடிக்கு உள்ளாக்கும்.
(அரசு கடன் வாங்கலாமா? பொதுத்துறை பங்குகளை மக்களுக்கு விற்கக்கூடாதா? பற்றாக்குறை பட்ஜெட் பாவச்செயலா? - இக்கேள்விகளுக்கான பதில் நாளை)

கடந்த 20 ஆண்டுகளாக இந்தியப் பொருளாதாரம் உலகப் பொருளாதாரத் தோடு நெருக்கமாகப் பிணைக்கப்பட்டி ருக்கிறது. அதன் விளைவாக இந்தியா வின் பொருளாதாரம் பெருமளவுக்கு ஏற்றுமதி - இறக்குமதி வருவாயைச் சார்ந்ததாக மாற்றப்பட்டிருக்கிறது. ஏற்று மதி விகிதத்தையும் இறக்குமதி விகிதத் தையும் கூட்டி மொத்த உற்பத்தி விகிதத் தால் வகுக்கும்போது வருகிற விடை தான் உலகப் பொருளாதாரத்துடனான இந்தியாவின் பங்காக எடுத்துக்கொள்ளப் படுகிறது. 1990க்கு முன் அது 14 விழுக் காடாக இருந்தது. இப்போது அது 50 விழுக்காட்டைத் தொட்டிருக்கிறது. அந்த அளவிற்கு நாட்டின் பொருளாதா ரம் ஏற்றுமதி, இறக்குமதி சார்ந்ததாக மாற்றப்பட்டிருக்கிறது. மேலோட்டமாகப் பார்த்தால் ஏற்று மதி - இறக்குமதி வளர்ச்சி என்பது ஒரு நாட்டின் தொழில் வளர்ச்சியைக் குறிப்ப தாகத் தெரியும்.

ஆனால், எந்த நாட்டிற்கு இந்தியா அதிகமாக தனது உற்பத்திப் பொருட்களை ஏற்றுமதி செய்கிறதோ அதேபோல், எந்த நாட்டிலிருந்து இறக்கு மதி செய்கிறதோ அந்த நாடுகளில் பொருளாதாரச் சரிவுகள் கடுமையாக ஏற்படுமானால், அது இந்தியாவின் பொரு ளாதாரத்தையும் சீர்குலைத்துவிடும். குறிப்பிட்ட பொருளை மிகுதியாக வாங்கு கிற ஒரு நாடு, தனது பொருளாதார வீழ்ச்சி காரணமாக அந்தப் பொருளை வேண்டாம் என்று சொன்னால், அதே போல் குறிப்பிட்ட பொருளை, உதாரண மாக பெட்ரோலிய எண்ணெய்யை மிகுதி யாக இந்தியாவிற்கு அனுப்புகிற நாடு திடீரென விலையை உயர்த்தினால் இந் தியாவின் பொருளாதாரம் கடுமையான தாக்குதலுக்கு உள்ளாகும். உள்நாட்டுத் தேவைகளையும், உள்நாட்டு உற்பத்தி களையும் ஈடுகட்டும் வகையில் பொரு ளாதார வளர்ச்சி அமைவதுதான் ஆரோக் கியமானது, நம்பகமானது. மத்திய அர சின் பட்ஜெட் அந்த வழியில் செல்ல வில்லை என்பதுதான் பிரச்சனை.
Read more...
Wednesday, 21 March 2012

அமெரிக்க வரலாற்றில் புதிய திருப்பம் - மே1 தொழிலாளர்கள்,அரசுஊழியர்கள்,மாணவர்கள் முழு வேலை நிறுத்தம்...!

0 comments

பல்வேறு கோரிக்கைகளை வலியுறுத்தி அமெரிக்காவில் கடந்த ஆறு மாதங்களாக கைப்பற்றுவோம் போராட்டங்கள் நடைபெற்று வந்தன. இந்தப் போராட்டங்கள் மீது அமெரிக்கா கடும் அடக்குமுறையைக் கட்டவிழ்த்து விட்டது. இந்த வாரத்தில் மட்டும் இதுவரையில் 73 பேர் கைது செய்யப்பட்டுள்ளனர்.

கடந்த ஆறு மாதங்களில் கைது செய்யப்பட்டவர்களின் எண்ணிக்கை ஆறாயிரத்தைத் தாண்டிவிட்டது. முதன்முதலில் கடந்த ஆண்டு செப்.17 ஆம் தேதியன்று சுக்கோட்டி பூங்காவில்தான் இந்தப் போராட்டம் துவக்கப்பட்டது. ஆறு மாதங்கள் நிறைவு பெறுவதையொட்டி, அந்தப் பூங்காவை மீண்டும் கைப்பற்றப் போவதாக போராட்டக்காரர்கள் அறிவித்தனர். அவர்களின் முயற்சியை முறியடிக்க கைது மற்றும் மிரட்டல் போன்ற வழிகளில் காவல்துறையினர் இறங்கினர்.

எந்தவிதத் தொய்வும் இல்லாமல் தொடர்ந்து போராட்டம் நடந்து வருவதால், சுக்கோட்டி பூங்கா முன்பாக நூற்றுக்கணக்கான மக்கள் திரண்டுவிட்டனர். இந்த ஆர்ப்பாட்டத்திற்கு பல்வேறு தொழிற்சங்கங்கள் மற்றும் தொழிலாளர்களுக்கு நீதிகோரும் அமைப்புகள் ஆகியவை ஆதரவு தெரிவித்திருந்தன. தங்கள் அமைப்புகளின் உறுப்பினர்கள் அனைவரும் இந்த ஆர்ப்பாட்டத்தில் பங்கேற்க வேண்டும் என்று அழைப்பு விடுத்தார்கள். நாடு முழுவதும் நடந்து வரும் அடக்குமுறையைக் கண்டித்து வரும் மே 1 ஆம் தேதியன்று முழு வேலை நிறுத்தம் நடத்த பல்வேறு அமைப்புகள் திட்டமிட்டுள்ளன.

அமெரிக்க மக்கள் அனைவரும் பணிகளுக்குச் செல்லாமலும், மாணவர்கள் வகுப்புகளில் பங்கேற்காமலும் இருக்க வேண்டும் என்று அமைப்புகள் வேண்டுகோள் விடுத்துள்ளன. அந்த ஒரு நாளில் மக்கள் எந்த செலவையும் செய்ய வேண்டாம் என்ற வித்தியாசமான கோரிக்கையையும் முன்வைத்திருக்கிறார்கள்.ஜனநாயகக் கட்சியைச் சேர்ந்த ஒரு பிரிவினர் கைப்பற்றுவோம் போராட்டங்களுக்கு ஆதரவு தெரிவித்துள்ளனர். மன்ஹாட்டன் நகரைச் சேர்ந்த ஜனநாயகக் கட்சித் தலைவர்களில் ஒருவரான டானிஸ் ரோட்ரிக்ஸ் காவல்துறையினரின் அடக்குமுறை நடவடிக்கைகளைக் கடுமையாகக் கண்டித்தார். போராட்டக்காரர்களின் அடிப்படை உரிமையைப் பாதுகாக்கும் வகையில் மன்ஹாட்டன் நகரக் கவுன்சிலில், போராடுபவர் உரிமைப் பாதுகாப்பு மசோதா கொண்டு வர வேண்டும் என்றும் அவர் வலியுறுத்தினார்.

அவரது கருத்துக்கு தொழிற்சங்கங்கள், சமூக அமைப்புகள், மனித உரிமை அமைப்புகள் ஆகியவற்றிடமிருந்து நல்ல வரவேற்பு கிடைத்தது. நகரக்கவுன்சில் உறுப்பினர்களும் இத்தகைய மசோதாவை நிறைவேற்றத் தயாராக இருக்கிறார்கள். ஆனால் பொது இடங்களை ஆர்ப்பாட்டங்களுக்கு பயன்படுத்தக்கூடாது என்ற சட்டத்தில் ஒபாமா கையெழுத்திடுகிறார். அது அமலுக்கு வந்துவிட்டால் நகர கவுன்சில் தீர்மானம் செல்லாததாகி விடும்.
ஆசிரியர்களும் போராட்டக் களத்தில்
லாஸ் ஏஞ்சல்சில் ஆயிரக்கணக்கான ஆசிரியர்கள் பேரணியாக வலம் வந்துள்ளனர். கல்விக்கான பட்ஜெட்டில் எக்கச்சக்க வெட்டை ஒபாமா தலைமையிலான அரசு செய்யப் போகிறது. ஆயிரக்கணக்கான ஆசிரியர்களின்வேலைபறிபோகப்போகிறது. இதுவரையில் 9 ஆயிரம் ஆசிரியர்களுக்கு பணிநீக்கம் செய்யப்போகிறோம் என்கிற நோட்டீஸ் அனுப்பப்பட்டுள்ளது. கலிபோர்னியா மாகாணத்தில்தான் அதிகமான அளவில் ஆசிரியர்கள் வேலையிழக்கிறார்கள். இவர்களுக்குப் பதிலாக புதிதாக ஆசிரியர்களை நியமிக்கப் போவதில்லை.

அப்படி நியமிக்காத பட்சத்தில் சுமார் 40 விழுக்காடு பள்ளிக்கூடங்கள் இழுத்து மூடப்பட்டாலும் ஆச்சரியமில்லை. இது ஒட்டுமொத்த கலிபோர்னியாவின் கல்வித்துறையையே முடக்கி விடும் என்கிறார்கள் ஆசிரியர்கள். வேலை நீக்கத்திற்கு அடையாளமாக வழங்கப்பட்டுள்ள இளஞ்சிவப்பு அட்டைகளைக் கைகளில் ஏந்தியவாறு ஆயிரக்கணக்கான ஆசிரியர்கள் எதிர்ப்புப் பேரணியில் பங்கேற்றனர்.அமெரிக்கக் கல்வித்துறை தனது சொந்த ஊழியர்களை மட்டுமல்லாமல், ஒட்டுமொத்த சமூகத்தையே மரியாதை இல்லாமல் நடத்துகிறது என்கிறார் போராடும் ஆசிரியர்களில் ஒருவரான ஜோஸ் லாரா. நடைமுறையில் என்ன பிரச்சனைகள் என்பது பற்றிக் கவலைப்படாமல் அரசு நடவடிக்கை எடுத்துக் கொண்டிருக்கிறது. ஐக்கிய ஆசிரியர்கள் சங்கத்தின் தலைவர்களில் ஒருவரான வாரன் பிளெட்சர், கலிபோர்னியா நிர்வாகம் மட்டும் எந்தக் கவலையும் இல்லாமல் ஆசிரியர்களை பணிநீக்கம் செய்தால் ஆயிரக்கணக்கான ஆசிரியர்கள் பாதிக்கப்படுவார்கள்.
அதோடு, ஒட்டுமொத்த மாகாணத்தின் கல்வித்துறையே முடங்கிவிடும் என்கிறார். தங்களின் வேலை நீக்கம் மற்றும் வாழ்வாதாரப் பாதிப்பு என்பதோடு நிற்காமல், மாணவர்களின் கல்வி முழுமையாகப் பாதிக்கப்பட்டுவிடும் என்று எச்சரிக்கை மணியை ஒலிக்க விடுகிறார்கள் ஆசிரியர்கள். மாகாண நிர்வாகமோ, தந்திரமான மக்களை முன்னிறுத்துகிறார்கள். வரியைக் கூட்டினால் இதைச் சமாளித்துவிடலாமே என்று மக்களை மிரட்டிக் கொண்டிருக்கிறது. பள்ளிக்கல்வித்துறையை முடக்கும் இந்தத் திட்டத்தோடு, முதியோர் கல்வி, இளங்கலை மற்றும் சிறுவர்களுக்கான திட்டங்கள் ஆகியவற்றை இல்லாமல் போகச் செய்யும் திட்டம் அமெரிக்க அரசுக்கு உள்ளது. ஜூன் 30 ஆம் தேதிக்குள் பட்ஜெட் பற்றாக்குறையைப் போக்குவதற்கான வேலைகளை நாங்கள் முடித்தாக வேண்டும் என்கிறது நிர்வாகம்.

இந்நிலையில்தான் நாடு முழுவதும் நடக்கும் கைப்பற்றுவோம் போராட்டங்களின் ஒரு பகுதியாக கல்வித்துறை ஊழியர்களும் பங்கேற்கப் போகிறார்கள். மே 1 ஆம் தேதியன்று நடைபெறவிருக்கும் நாடு தழுவிய முழு வேலை நிறுத்தத்தில் அவர்களும் களமிறங்குகிறார்கள். 99 சதவிகித மக்களில் நாங்களும் ஒருபகுதிதான் என்று அவர்கள் முழக்கமிட்டு வருகின்றனர். நாடு தழுவிய வேலை நிறுத்தத்திற்கு புதிய உற்சாகத்தை அளிக்கும் வகையில் பல்வேறு துறையினர் ஆதரவு தெரிவித்து வருகிறார்கள். 
                                                               
                                                                       நன்றி : தீக்கதிர் 
Read more...
Monday, 19 March 2012

இலங்கை தமிழர்களுக்கு ஆதரவு போராட்டம் - மிரட்டிய முதலமைச்சரின் உதவியாளர்

0 comments
புதுச்சேரி கதிர்காமம் இந்திரா காந்தி அரசு கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரி மாணவர்கள் இந்திய மாணவர் சங்கம் சார்பில் வகுப்புகளை புறக்கணித்து இலங்கை தமிழர்களை பாதுக்காககோரியும்,இறுதிப்போரின் போது ஆயிரக்கணக்கான அப்பாவித்தமிழர்களை கொன்று குவித்த இலங்கை ராணுவம் மற்றும் குற்றவாளிகள் மீதும் நடவடிக்கை எடுக்க கோரியும்  கல்லூரி வளாகத்தில் கண்டன ஆர்ப்பாட்டத்தில் ஈடுப்பட்டனர்.இப்போராட்டத்திற்கு இந்திய மாணவர் சங்கத்தின் புதுவை பிரதேச செயலாளர் ஆனந்த்,து.தலைவர் ரஞ்சித்,யுவராஜ்,கல்லூரி மாணவர் நடராஜ்,கார்த்தி மற்றும் திரளான மாணவ,மாணவிகள் கலந்து கொண்டனர்.மாணவர்களின் போராட்டத்தின் போது முதலமைச்சர் ரங்கசாமியின் உதவியாளர் ரமேஷ் போராட்டத்தில் கலந்து கொண்ட சில  மாணவர்களை அழைத்து போராட்டத்தை கைவிடுமாறு மிரட்டியுள்ளார்.முதலமைச்சரின் தொகுதி என்பதாலும் இது வரை இக்கல்லூரியில் எவ்வித மாணவர் போராட்டமும் பெரிய அளவில் வெளிவராதவகையில் ரங்கசாமியின் உதவியாளர் ரமேஷ் மாணவர்களை கட்டுப்பாட்டில் வைத்துள்ளார் என இக்கல்லூரியின் முன்னால் மாணவர்கள் தெரிவித்தனர்.இலங்கை தமிழர்களுக்கு ஆதரவாக அனைத்து கல்லூரி மாணவர்கள் போராட்டத்தை தொடர்ந்து,இந்திரா காந்தி கலை கல்லூரி மாணவர்கள் வகுப்பு புறக்கணித்து ஆர்ப்பாட்டத்தில் ஈடுபட்டதை இந்திய மாணவர் சங்கம் வரவேற்கிறது.அதே சமயத்தில் முதல்வரின் தொகுதி என்பதால்  மாணவர்கள் போராட்டத்தில் ஈடுபடகூடாது என கூறி அவர்களை தொலைபேசியிலும்,நேரிலும் மிரட்டிய முதலமைச்சரின் உதவியாளர் ரமேஷின் அநாகரிகமான செயலை இந்திய மாணவர் சங்கம் வன்மையாக கண்டிக்கிறது.இது ஜனநாயகத்தின் மீதும்,இலங்கை தமிழர்களுக்கு நியாயம் கோருகிற உரிமை போராட்டத்தின் மீதும் தொடுக்கப்பட்ட தாக்குதல் ஆகும்.இத்தகைய ஜனநாயக உரிமைகள் மீது தொடுக்கப்பட்ட தாக்குதலை கண்டித்திட அனைத்து அரசியல் மற்றும் ஜனநாயக இயக்கங்கள் முன்வர வேண்டும் என இந்திய மாணவர் சங்கம் கேட்டுகொள்கிறது.     
                
                                                                                                   அ.ஆனந்த் 
                                                                                                  ( செயலாளர் ) 
Read more...
Thursday, 15 March 2012

சட்டக் கல்வியும் விற்பனைச் சரக்காக்க - தமிழக அரசு கொள்கை முடிவு..!

0 comments
சட்டக் கல்வியை விற்பனைச் சரக்காக்க தமிழக அரசு கொள்கை முடிவு எடுத்திருக்கிறது. தனியார் சட்டக் கல்லூரிகள் துவங்க தமிழக அரசு அனுமதி வழங்கி, கல்வித்துறையிலும் நீதித் துறையிலும் தனியாரின் லாபவெறிக்கு வாச லைத் திறந்து விட்டிருக்கிறது.

இது சமூக நீதிக் கும் ஜனநாயகத்துக்கும் பேராபத்தாக போய் முடி யும் என்பதில் எவ்விதமான ஐயமும் இல்லை. தமிழ்நாடு டாக்டர் அம்பேத்கார் சட்டப் பல் கலைக்கழகத்தின்கீழ் சென்னை, மதுரை, திருச்சி, கோவை, நெல்லை, செங்கல்பட்டு, வேலூர் மற்றும் புதுச்சேரி ஆகிய இடங்களில் இயங்கிவரும் அரசு சட்டக்கல்லூரிகள் போதுமான அடிப்படை கட்டமைப்பு வசதிகள் இன்றியும், நவீன உல கிற்கு தேவையான பயிற்சி முறைகள் இன்றியும் தள்ளாடுகின்றன.

அதற்கு நிதி ஒதுக்கவோ நிலைமையை சீர்செய்யவோ முன்வராத தமிழக அரசு, அவசர அவசரமாக தனியாரை வெற்றி லைப்பாக்கு வைத்து அழைப்பது ஏன்? ஏற்கெனவே பொறியியல் மற்றும் மருத்துவக் கல்வியில் தனியார்கள் அனுமதிக்கப்பட்டுள் ளனர். அதிலும் பொறியியல் கல்லூரிகள் காளான்களைப்போல் முளைத்து, பணம் கறந்து கொண்டிருக்கின்றன.
ஆனால் தகுதியோ தரமோ எதுவும் காப்பாற்றப்படுவதில்லை. மாணவர்கள் கொத்தடிமைகளைப் போல் நடத்தப்படுகி றார்கள். இதனால் ஏற்படும் சமூகக் கொந்தளிப்பு, தற்கொலைகள் அன்றாடச் செய்தியாகிக் கொண் டிருக்கின்றன. சட்டக் கல்லூரியை தனியார் மயமாக்கினால் இதேபோல் புற்றீசலாய் பல முளைக்கும். காசிருக்கிறவன் பட்டத்தை விலை கொடுத்து வாங்குவான். தான் செல வழித்த பணத்தை மீட்டெடுக்க சட்டமும் நீதியும் பேரம் பேசப்படும். இப்போதே பல நேரங்களில், நீதி வழங்கப்படுவதாக அல்லாமல் வாங்கப் படுவதாகவே உள்ளது. முதலமைச்சரும் இதனை நன்கு அறிவார்.

ஏழைகளுக்கு சட்டம் எட்டாத உயரத்திற்குப் போகும். வழக்கறிஞர் தொழிலில் அந்நியர்கள் அனு மதிக்கப்படலாமா என்கிற சர்ச்சை சில வருடங் களாக நடந்து வருகின்றது. ஜனநாயக சக்தி களின் கடுமையான எதிர்ப்பின் காரணமாக அது கைவிடப்பட்டிருக்கிறது. இப்போது தனியார் சட்டக் கல்லூரியைத் திறப்பதன் மூலம், எதிர் காலத்தில் இதில் பன்னாட்டு நிறுவனங்களும் மூக்கை நுழைக்க வழிபிறக்கும். அரசு மருத்துவமனைகளை நோய்க்கிடங் காக்கிவிட்டு, ஐந்து நட்சத்திர தனியார் மருத் துவமனைகளை வளரவிட்டு, காப்பீட்டு திட்டம் என்கிற பெயரால் அவர்களுக்கே அரசுப் பணத் தையும் இறைக்க வழி செய்துள்ளது. அதுபோல சட்டத்துறையும் மாற்றப்படுவது கொஞ்சம் நஞ்சம் இருக்கிற நம்பிக்கையையும் சிதைத்து விடும். இதற்கு எதிராகத்தான் தமிழகம் மற்றும் புதுவை முழுவதும் மாணவர்கள் வீதியில் இறங்கியுள்ளனர்.

அவர்களின் நியாயமான குரலுக்கு செவிமடுக்காமல், தமிழக அரசு அடக்குமுறையை ஏவுவது தவ றானது; கண்டிக்கத்தக்கது. சட்டமும் நீதியும் விலைபோகாமல் ஓரளவுக் குத் தடுக்கப்பட-சமூக நீதி பாதுகாக்கப்பட- ஏழை, எளிய மாணவர்கள் எளிதில் ஒரு தொழிற் கல்வி என்ற முறையில் சட்டம் பயில கிடைத் துள்ள அரசு வாய்ப்புகளை பாதுகாத்திட - அரசு சட்டக்கல்லூரிகளின் கட்டமைப்பையும் தரத் தையும் மேம்படுத்திட - மாணவர்களின் இதயக்குமுறலை உணர்ந்து, அதற்கொப்ப மாற்றங்கள் கண்டிட தமிழக அரசு முன் வரவேண்டும். அதற் காக சட்டக் கல்வியை தனியாரிடம் தாரை வார்க்கும் கொடூர முடிவை குழி தோண்டிப் புதைத்திட வேண்டும்.
Read more...
Wednesday, 14 March 2012

கீழ்வெண்மணி :மக்களின் நினைவில் அழியாதவர்கள்

0 comments

 



சிபிஎம் கம்யூனிஸ்ட் கட்சித் தோழர்கள் சிலருடன் இணைந்து நாகப்பட்டிணத்தில் இருந்து கீழ்வெண்மணி செல்லும் வாய்ப்பு கிடைத்தது.  மதிய நேரம், கார் ஒன்றை வாடகைக்கு எடுத்துக்கொண்டு புறப்பட்டோம். நீண்ட பச்சை நிலப்பரப்புகளையும் சிறிதும் பெரிதுமான பல குளங்களையும் கடந்து முன்னேறினோம்.  திரும்பும் திசையெங்கும் செங்கொடி. ஒரு பக்கம் ஜெயலலிதாவும் இன்னொரு பக்கம் பிரகாஷ் காரத்தும் டிஜிட்டல் தட்டிகளில் வரவேற்றுக்கொண்டிருந்தார்கள்.
சிபிஎம் கட்சியின் தமிழ்நாடு மாநில மாநாடு நிறைவுபெற்ற தினம் அது என்பதால் நாகை வந்திருந்த தோழர்கள் கட்சி கொடி கட்டிய வண்டிகளில் சரசரவென்று பறந்துகொண்டிருந்தனர். வெண்மணிக்குச் சென்று திரும்பிக்கொண்டிருக்கும் வண்டிகள் ஒரு பக்கம். வெண்மணி நோக்கி சென்றுகொண்டிருக்கும் வண்டிகள் இன்னொரு பக்கம். அரை மணி நேரப் பயணத்துக்குப் பிறகு, பாதை குறுகிய ஓரிடத்தில் அனைத்து வண்டிகளும் நிறுத்தப்பட, இறங்கி நடக்க ஆரம்பித்தோம்.
தஞ்சாவூரில் இருந்தும் சுற்றியுள்ள கிராமங்களில் இருந்தும் பல குடும்பங்கள் வந்துகொண்டிருந்தன. அவர்களில் சிலர் சாப்பாட்டு மூட்டையுடன் கால்நடையாகவே வந்திருந்தனர். சிலர் டிசம்பர் 1968-ஐ நினைவுகூர்ந்தபடி நடை போட்டுக்கொண்டிருந்தனர். இவர்களில் சிலர் அப்போது இளைஞர்களாக இருந்தவர்கள். சிலர், கொல்லப்பட்டவர்களின் உறவினர்கள் அல்லது நண்பர்கள் அல்லது ஊர்க்காரர்கள். ‘அப்போ நீ பிறந்திருக்கமாட்டே தம்பி…’ என்றபடி சம்பவத்தை ஒவ்வொரு கட்டமாக விவரித்துக்கொண்டிருந்தார் ஒரு பெரியவர். ‘குடிசைக்குள் இருந்த அந்த 44 பேரும் கரிக்கட்டையா உதிர்ந்துபோனாங்க…’ என்று சொல்லி முடிக்கும்போது அவர் குரல் தழுதழுத்துவிட்டது.
இவ்வளவு கூட்டமா? ‘டிசம்பர் 25 வந்து பாருங்கள். கால் பதிக்கக்கூட இடம் இருக்காது. பொங்கலிட்டும் குலவையிட்டும் தியாகியரை மக்கள் நினைவுகூர்வார்கள். என்ன செய்வது? அவர்களுக்கு எதையுமே கடவுளைப் போல் வழிபட்டுத்தான் வழக்கம். அவர்கள் வாழ்ந்த, கற்ற பின்னணி அது.’
கீழ்வெண்மணியை அசைபோட ஒவ்வொருவரிடமும் ஏதோ விஷயமிருந்தது. புழுதி படர்ந்த சாலையைத் தவிர்த்துவிட்டு வயல் பரப்பில் இறங்கி நடக்க ஆரம்பித்தோம். பாரதி கிருஷ்ணகுமார் இயக்கிய ராமய்யாவின் குடிசையில் ஒலிக்கும் குரல் நினைவுக்கு வந்தது. ‘சூரியன் உதிக்கறதுக்கு முன்னாடி வயல்லே எறங்கனும். சூரியன் மறைஞ்சுதான் கரையேறனும். அதுக்கப்பறம் கூலி வாங்கிட்டு வந்து ஒன்பது மணி, பத்து மணி ஆகியிடும். துண்ட இடுப்பிலே கட்டிக்கிட்டு வேட்டிய அவுத்து அதில நெல்ல வாங்கிட்டு வந்து அந்த பச்ச நெல்ல குத்தி சமைச்சி சாப்பிடனும். சமைச்சி சாப்பிட்டு அதுக்கப்பறம், தண்ணி அடைக்கப் போகணும். வயலுக்கு கிளம்பி விடிகாலம் பரவு வந்து நாலு மணிக்கு வந்து படுக்கறாங்களோ தூங்கறாங்களோ அது தெரியாது.’
இன்னொரு குரல். ‘தாழ்த்தப்பட்டவன் அவன் என்ன வயசா இருந்தாலும் மிராசுதாரர் வீட்டு புள்ள எட்டு வயசா இருந்தாலும் டேய் வாடான்னுதான் கூப்பிடுவான்… ஒரு நா தான் மாப்பிள்ளையா இருக்கமுடியும். அவன் பொண்டாட்டியும் அவனும் மறுநாள், சாணி எடுக்கப்போயிடணும். அவன் வேலைக்கி போயிடணும். அப்புறம் மறுவீடு மாமனார் வீடு அதுஇது எல்லாம் கிடையாது. அந்த ஊர் நாட்டாமைகாரன் வருவான். இந்த வூர் நாட்டாமை அவனும் போய் பொண்ணு மாப்பிள்ளைய அங்க அழைச்சுட்டு போகணும். அய்யா கால்ல விழுந்துட்டு ஏதோ நெல்லோ காசோ கொடுப்பாங்க அதை வாங்கிட்டு வந்துடணும்.’
பெண்கள் வயலில் மீன் பிடிக்கமுடியாது. சாப்பாடு மரக்காலில் கொடுக்கப்படும். டீ குடித்தால் கழுவி வைத்துவிட்டு வரவேண்டும். செருப்பு கூடாது. வேட்டி கூடாது. சைக்கிள் கூடாது. பள்ளிக்கூடத்தில் வாத்தியார் தொட்டு அடிக்கமாட்டார் என்பதால் குழந்தைகள் அதை ஒரு சிறப்புச் சலுகையாகக் கருதியிருக்கலாம்.
அடிமாட்டுக் கூலிதான் என்றாலும் அதையும்கூட உரிமையுடன் கேட்டுப் பெற்றுவிடமுடியாது. கொடுக்கும்போது முதுகை வளைத்து வாங்கிக்கொள்ளவேண்டியது. ‘இந்த நிலைமையை மாற்றியவர் பி. சீனிவாசராவ்!’ என்றார் தோழர். ‘சாணிப்பாலையும் சவுக்கடியையும் தலித் மக்கள் எதிர்க்க ஆரம்பித்தார்கள். விலங்குகளாக அடிமைப்பட்டுகிடந்தவர்கள் மனிதர்களாக நிமிர்ந்து நின்றார்கள். கம்யூனிசம் அவர்களுடைய ஊன்றுகோலாக இருந்தது.’
பத்து நிமிட நடைக்குப் பிறகு நினைவிடத்தை நெருங்கினோம். கிராம நூலகம் போல் சிறிய அளவில் வெள்ளையும் சிவப்பும் கலந்த வண்ணத்தில் ஒரு மண்டபம். அருகில் சில கல் வீடுகளும் குடிசைகளும் இருந்தன. முகப்பில் உள்ள நினைவு ஸ்தூபியில் செங்கொடி பறந்துகொண்டிருந்தது.
குறுகலான அந்த மண்டபத்துக்குள் ஒருவர், இருவராக உள்ளே நுழைந்தோம். மிகச் சிறிய அந்த அறையில் இருபது பேருக்கு மேல் நிற்க முடியாது.
சிவப்பு வண்ணத்தில் மலர் மொட்டு போலவும் நெல் மணி போலவும் தீப்பந்தம் போலவும் நினைவு அடையாளம் எழுப்பப்பட்டிருந்தது. உச்சியில் மாலை அணிவிக்கப்பட்டிருந்தது. நெல்மணிக்கதிர்களும் மலர் இதழ்களும் சுற்றிலும் தூவப்பட்டிருந்தன. பலர் உணர்ச்சி மேலிட அப்படியே நின்றுகொண்டிருந்தனர். கலங்கிய கண்களுடன் சிலர் வட்டமாகச் சுற்றி வந்தனர்.சிலர் நெல்மணிகளை இரு கைகளிலும் அள்ளி ‘இதற்காகத்தானே உயிரை விட்டீர்கள்’ என்று சொன்னபடி, கோயில் அர்ச்சனை போல் தூவிவிட்டனர். செஞ்சட்டைத் தோழர்கள் சிலர் வலக்கரத்தை மேலே உயர்த்தி வீர முழக்கம் இட்டனர். சிலர் வீர வணக்கம் செலுத்தியபடி, உறுதிமொழி எடுத்துக்கொண்டனர்.
இடப்புறத்தி உள்ள சிறிய கதவு வழியாக வெளியேறினோம். வாசலில் அதற்குள் கூட்டம் கூடியிருந்தது. கீழ்வெண்மணிச் சம்பவத்தை நினைவுபடுத்தும் வகையில் பிரசுரங்களோ, சிறு பிரதிகளோ இருந்திருந்தால் நன்றாக இருக்கும் என்று தோழரிடம் சொன்னபோது, அவர் எதிரில் சுட்டிக்காட்டினார். நினைவிடத்துக்கு மிகச் சரியாக எதிரில், மிகப் பெரிய கட்டடம் ஒன்று உருவாகிக்கொண்டிருந்தது. ‘புதிதாக உருவாகிக்கொண்டிருக்கும் நினைவிடம் அது. அங்கே நீங்கள் கேட்டது அனைத்தும் கிடைக்கும். அரசியல் வகுப்புகள் நடத்துவதற்கு வசதியாக பெரிய அறைகளும் உள்ளன. அரசியல் நூல்கள் அனைத்தும் இனி இங்கே கிடைக்கும்.’
இங்கே சிபிஎம் கட்சிக்கு செல்வாக்கு எப்படி இருக்கிறது? ‘ஒரு காலத்தில் வலுவான கோட்டையாக இருந்தது. இப்போது அப்படிச் சொல்லமுடியாது. கம்யூனிஸ்டுகளை மிகவும் மதிக்கிறார்கள். ஆனால் ஓட்டு என்று வரும்போது திராவிட கட்சிகளின் நினைவு வந்துவிடுகிறது.’ தோழர் தொடர்ந்தார். ‘சிறிது காலத்துக்கு முன்பு, திருமாவளவன் கீழ்வெண்மணியைத் தனக்கான அடையாளமாக மாற்ற முயன்றார். சுற்றுப்பயணம் எல்லாம் செய்தார். ஆனால் அந்த முயற்சி எடுபடவில்லை.’
உழைப்புக்கு ஏற்ற கூலி அளிக்கப்படவேண்டும் என்று விவசாயக் கூலிகள் அறுபதுகளில் குரல் கொடுத்தபோது, பண்ணையார்களும நிலப்பிரபுக்களும் கோபமும் எரிச்சலும் அடைந்தனர்.  சங்கம் கொடுத்த துணிச்சல் இது என்பதால் வன்முறை கொண்டு சங்கத்தைக் கலைக்க முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன. திட்டத்தின் ஒரு பகுதியாக, டிசம்பர் 25, 1968 அன்று வெண்மணி கிராமத்தைச் சேர்ந்த தாழ்த்தப்பட்ட இரு விவசாயிகளை மிராசுதாரர் ஒருவர் தன் வீட்டுக்கு இழுத்துச் சென்று கட்டி வைத்து உதைக்க ஆரம்பித்தார். விஷயம் கேள்விப்பட்ட விவசாயிகள் திரண்டு வந்து இருவரையும் மீட்டெடுத்துச் சென்றனர்.
அடிமைகளின் வெற்றி என்றல்லவா இந்தச் சம்பவத்தை வரலாறு பதிவு செய்யும்? அதை அனுமதிக்கமுடியுமா? கொதித்தெழுந்தார்கள் நிலச்சுவான்தார்கள். அவர்களில் ஒருவராக கோபால கிருஷ்ண நாயுடு தனது அடியாட்களை அழைத்துக்கொண்டு வெண்மணிக்குள் புகுந்து தென்பட்டவர்களையெல்லாம் வெறிகொண்டு சுட ஆரம்பித்தார். கோழிக்குஞ்சுகளைப் போல் சிதறியோடினார்கள் மக்கள். சுதந்தர இந்தியாவின் ஜாலியன்வாலாபாக் அரங்கேற ஆரம்பித்தது. குண்டடிப்பட்டவர்களும் குழந்தைகளும் பெண்களும் வயதானவர்களும் உயிர் பயத்துடன் கூக்குரல் எழுப்பியபடி ஓடிக்கொண்டிருந்தனர். தெருவின் இறுதியில் அமைந்திருந்த ராமையாவின் குடிசைக்குள் அவர்கள் ஓடியபோது, தப்பித்த நிம்மதியை அடைந்திருப்பார்கள். எட்டடி நீளமும் ஐந்தடி அகலமும் கொண்ட குடிசை அது. இருப்பதிலேயே பெரிய மறைவிடம். எனவே, பாதுகாப்பானதும்கூட என்று அவர்கள் நினைத்துக்கொண்டார்கள். சில நிமிடங்களில் குடிசைக் கதவு அறைந்து சாத்தப்பட்டது. மீண்டும் அவர்கள் குரல் எழுப்பி கத்துவதற்குள் கதவு பூட்டப்பட்டது. சிறிது நேரத்துக்கெல்லாம் குடிசை பற்றி எரிய ஆரம்பித்தது. ஆறு பேரால் வெளியில் தப்பி ஓடிவரமுடிந்தது. ஒரு தாய், தன் ஒரு வயது குழந்தையைத் தீயிலிருந்து காப்பாற்ற வெளியில் எடுத்து வீசினாள். தீயைக் காட்டிலும் அடர்த்தியாக எரிந்துகொண்டிருந்தது வெளியில் இருப்பவர்களின் உள்மன வன்மம். தப்பி பிழைத்த அந்தக் குழந்தையை அள்ளி எடுத்து தீயில் வீசியெறிந்தார்கள். அப்படியும் ஆத்திரம் தீராததால், குடிசைக்கு வெளியே பயத்தில் உறைந்து கிடந்த மூன்று குழந்தைகளைப் பிடித்து அவர்களையும் நெருப்புக்குள் தள்ளினர்.
நடக்க ஆரம்பித்தோம். ஏதேதோ நினைவுகளை, சோகங்களை, கோபங்களைப் பகிர்ந்துகொண்டே உள்நுழைந்த கூட்டம் இப்போது அமைதியாக திரும்பிகொண்டிருந்தது.

                                                       நன்றி : தமிழ்பேப்பர் இணையதளம்
Read more...

தனியார் சட்டக்கல்லூரிக்கு அதிமுக அரசு அனுமதியா? சட்ட மாணவர்கள் போராட்டம் திருச்சியில் காவல்துறை தாக்குதல் தனியார் சட்டக்கல்லூரிக்கு அதிமுக அரசு அனுமதியா? சட்ட மாணவர்கள் போராட்டம் திருச்சியில் காவல்துறை தாக்குதல்

0 comments
காவல்துறையினரால் பலவந்தமாக வேனில் ஏற்றப்பட்ட ஜோ.ராஜ்மோகன் உள்ளிட்டோர்.தமிழகத்தில் இதுவரை அரசு சட்டக்கல்லூரிகள் மட்டுமே செயல்பட்டு வந்த நிலையில், தற்போதைய அதிமுக அரசு தனியார் சட் டக் கல்லூரிகளுக்கு அனு மதி வழங்கப்போவதாக அறிவித்ததோடு, அதற்கான விண்ணப்பங்களையும் வர வேற்று அறிவிப்பு வெளி யிட்டுள்ளது.சட்டக்கல்வியையும் வியாபாரமாக்கி, தனியாரின் வேட்டைக்காடாய் மாற்றத் துடிக்கும் அதிமுக அரசின் முடிவை திரும்பப் பெற வலி யுறுத்தியும், சமூக நீதியைப் பாதுகாக்க வலியுறுத்தியும் தமிழக சட்ட மாணவர்கள் போராட்டக் களத்திற்கு வரவேண்டுமென இந்திய மாணவர் சங்கம் அறை கூவல் விடுத்திருந்தது.
அதையேற்று செவ்வா யன்று (13.3.2012) சென்னை, திருச்சி மற்றும் திருநெல் வேலி சட்டக்கல்லூரிகளில் சட்ட மாணவர்கள் போராட்டம் நடத்தினர்.சென்னையில் டாக்டர் அம்பேத்கர் அரசு சட்டக் கல்லூரி மாணவர்கள் வகுப் புகளை புறக்கணித்து, கல் லூரி முன்பு ஆர்ப்பாட்டத் தில் ஈடுபட்டனர். இந்திய மாணவர் சங்கத்தின் சட்ட மாணவர் உபகுழுவின் மாநில அமைப்பாளர் மா.நா.குமார் தலைமையில் நடைபெற்ற ஆர்ப்பாட்டத்தில் ஏராள மான மாணவர்கள் கலந்து கொண்டனர்.
திருச்சி
திருச்சி அரசு சட்டக்கல் லூரி முன்பு ஆர்ப்பாட்டம் நடத்த இந்திய மாணவர் சங் கத்தின் மாநிலச் செயலாளர் ஜோ.ராஜ்மோகன் தலை மையில் மாணவர்கள் கூடி யிருந்தபோது, அங்கு வந்த கே.கே.நகர் காவல்நிலைய ஆய்வாளர் பெரியய்யா தலைமையிலான காவல் துறையினர் மாணவர்கள் மீது தடியடி தாக்குதல் நடத் தினர்.
தாக்குதலில் காயமடைந் தோரை மருத்துவமனைக் குக் கூட கொண்டுசெல்லா மல், மாணவர் சங்க மாநி லச் செயலாளர் ராஜ்மோ கன், திருச்சி மாவட்டத் தலைவர் சரணவத் தமிழன் உட்பட ஏழுபேரை கைது செய்து காவல்நிலையத் திற்கு கொண்டு சென்றுள் ளனர்.அங்கு, ராஜ்மோகனை யும், சரவணத் தமிழனையும் தனித்தனியாக தனியறை களில் வைத்து தாக்கியுள்ள னர். ஆபாசமான வார்த்தை களால் திட்டியுள்ளனர். மேலும் மாணவர் சங்க தலைவர்கள் மீது 150, 155 பிரிவுகளில் பொய்வழக்குப் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது.
தமிழக அரசின் அநீதியான செயலுக்கு எதிராக ஜனநா யக ரீதியில் போராடிய மாணவர் சங்கத் தலைவர் கள் மீது காட்டுமிராண் டித்தனமாக தாக்குதல் நடத் திய காவல்துறையை இந்திய மாணவர் சங்கம் வன்மையா கக் கண்டித்துள்ளது. மேலும் ஆய்வாளர் பெரியய்யா மீது துறை ரீதியான நடவடிக் கைக்கு அரசு உத்தரவிட வேண்டும் என சங்கத்தின் மாநிலத் தலைவர் கே.எஸ். கனகராஜ் வெளியிட்டுள்ள அறிக்கையில் வலியுறுத்தி யுள்ளார். திருச்சி காவல்துறையை கண்டித்து தமிழகம் முழுவ தும் கண்டனப் போராட் டங்கள் நடத்தவும் தமிழக மாணவர்களை மாணவர் சங்கம் கேட்டுக் கொண்டுள்ளது.
தமிழக காவல்துறையை கண்டித்து புதுச்சேரி சட்ட கல்லூரி மாணவர்கள் வக்குபுகளை புறக்கணித்து கல்லூரி வளாகத்தில் போராட்டம்.மேலும் இலங்கை அதிபர் ராஜபக்ஷேவை போர் குற்றவாளியாக அறிவிக்க கோரியும் போராட்டம் நடத்தப்பட்டது.


Read more...
Monday, 12 March 2012

தமிழக அரசின் மின்வெட்டை கண் டித்து மார்ச் 15 - மாவட்ட தலைநகரங்களில் நூதன ஆர்ப்பாட் டம் நடத்திட இந்திய மாணவர் சங்க தமிழ்மாநிலக் குழு அறைகூவல்..!

0 comments

தமிழகத்தின் ஒட்டுமொத்த மாண வர்களின் கல்வியை பாதிக்கும் தமிழக அரசின் மின்வெட்டை கண் டித்து மார்ச் 15 அன்று மாவட்ட தலைநகரங் களில் நூதன ஆர்ப்பாட் டம் நடத் திட இந்திய மாணவர் சங்க மாநிலக் குழு அறைகூவல் விடுத்துள்ளது.
இந்திய மாணவர் சங்க மாநில தலைவர் கே.எஸ்.கனக ராஜ், மாநிலச் செயலாளர் ஜோ.ராஜ் மோகன் ஆகியோர் வெளியிட்டுள்ள அறிக்கையில் கூறியிருப்பதாவது:-

 தமிழகத்தில் வரலாறு காணாத தொடர் மின்வெட்டு அமலில் உள் ளது. மாணவர்களின் கல்வி , தொழில், விவசாயம், குடிநீர் விநியோகம் உள்ளிட்ட அனைத்து துறைகளிலும் மின்வெட்டு கடுமையான பாதிப்பை ஏற்படுத்தியுள்ளது. மாநிலத்தை தொடர்ந்து ஆட்சி செய்து வரும் திமுக, அதிமுக அரசு கள் கடந்த பத்தாண்டுகளில் பெருகி வரும் மின் தேவையை கணக்கில் கொண்டு புதிய மின் உற்பத்திக்கு திட்டமிடாததே இதற்கு காரணம். பன்னாட்டு தொழில் நிறுவனங் களுக்கு தேவையான மின்சாரத்தை 24 மணி நேரமும் வழங்குவதற்கு எடுத்து கொண்ட முயற்சியை இந்த அரசாங் கங்கள், மாநில மக்களின் அன்றாட தேவை மற்றும் தமிழக தொழில் வளர்ச்சிக்கான மின் தேவை ஆகிய வற்றை பற்றி எவ்வித கவலையும்பட வில்லை.
வரலாறு காணாத மின்வெட் டால் தமிழகமே இருளில் மூழ்கியுள் ளது. அறிவிக்கப்பட்ட மின்வெட் டை விட கூடுதலாக பலமணி நேரம் மின்வெட்டு ஏற்படுகிறது. இதனால் வருடம் முழுவதும் படித்து பள்ளி களில் பொதுத்தேர்வை எழுதும் பிளஸ் -2 , 10 ம் வகுப்பு மாணவர்களின் தேர்ச்சி விகிதமும், எதிர்காலமும் கேள்விக் குறியாகி உள்ளது. தமிழக அரசு பள்ளிகளுக்கு ஜெனரேட்டர் வசதி செய்யப்படும் என்று அறிவித் தது. ஆனால் போதிய அளவில் முழுமையாக ஜெனரேட்டர் வசதி செய்யப்படாததால், தேர்வு மையங்களில் மாணவர்கள், இருட்டி லும் மெழுகுவர்த்தி வெளிச்சத்திலும் தேர்வு எழுதும் நிலைக்கு தள்ளப்பட் டுள்ளனர் . கல்லூரிகளில் மாணவர்கள் செய் முறை தேர்வுகளை செய்ய முடியாமல் மிகுந்த கஷ்டத்திற்கு ஆளாகியுள்ளனர். இதனால் பள்ளி, கல்லூரி மாணவர் களின் கல்வியும், எதிர்காலமும் பாதிக் கப்பட வாய்ப்பு உள்ளது . எனவே தேர்வு நேரம் என்பதனால் முழுமை யான மின்சாரம் வழங்கிட வேண்டும் என தமிழக அரசை வலியுறுத்தி மாவட்ட தலைநகரங்களில் ஆர்ப் பாட்டம் நடைபெறுகிறது. 
Read more...
Thursday, 8 March 2012

உலகப் பெண்கள் தினம்:உரிமைகளை உயர்த்திப் பிடிப்போம்!

0 comments
 -உ. வாசுகி
எல்லாமே வணிகமயமாகும் போது, ‘தினங்கள்’ மட்டும் விதி விலக் காகி விட முடியுமா? அன்னையர் தினம், தந்தையர் தினம், காதலர் தினம் வகையோடு, பெண்கள் தினமும் ஊட கங்களில் புரட்டி எடுக்கப்படுகிறது. எந்த உள்நாட்டு, பன்னாட்டு நிறுவனங் கள் பெண்களின் உழைப்பைச் சுரண்டு கின்றனவோ, அவை, ஸ்பான்சர் செய்து, மகளிர் தினக் கொண்டாட்டங்களைத் தொலைக்காட்சியில் ஒளிபரப்பி மகிழ் கின்றன. தங்க, வைர நகைகள், பட்டுப் புடவைகளுக்கான விளம்பரங்கள் வலம் வருகின்றன.

அர்த்தமற்ற, பொருத்தமற்ற நிகழ்ச்சிகள், பெண்ணுரிமை என்றால் கிலோ என்ன விலை என்பவர்களின் பேட்டிகள் தான் பொதுவாக அன்றைய தினத்தை ஆக்கிரமிக்கின்றன. இடை யிடையே, சில நல்ல நிகழ்ச்சிகளும் உண்டு என்பதை மறுப்பதற்கில்லை.அரசாங்க அலுவலகங்கள் முதல் கல்லூரிகள், தன்னார்வ அமைப்புகள், சுய உதவிக் குழுக்கள் வரை, எங்கு நோக் கினும் பெண்கள் தினம் ஏதோ ஒரு விதத் தில் கடைப்பிடிக்கப் படுவது பரவாயில் லைதான். ஆனால், அந்தத் தினத்தின் போராட்ட வரலாறு வெளிக்கொண்டு வரப்படுகிறதா என்றால், பெரும்பாலும் இல்லை என்றுதான் கூற வேண்டும்.
கடந்த காலத்தை விட சற்று முன்னேற் றம் உருவாகியிருந்தாலும், உள்ளடக்கம் இன்னும் மேம்பட வேண்டியிருக்கிறது.

வரலாறு காட்டுவது என்ன?

20ம் நூற்றாண்டின் துவக்கத்தில், பெண்கள் பரவலாகத் தொழிற்சாலை களில் பணியாற்ற ஆரம்பித்தனர். அன்று நிலவிய படுமோசமான வேலை நிலை மைகளை எதிர்த்துத் தொழிற்சங்கங்கள் பற்பல போராட்டங்களைக் கட்டவிழ்த் துக் கொண்டிருந்தன. வீடுகளை விட்டு வேலைக்காக வெளியே வந்த பெண் தொழிலாளிகளும் போராட்டங்களில் இறங்கினர். அதே காலகட்டத்தில், அமெரிக்கா மற்றும் ஐரோப்பிய நாடு களில், பெண்களுக்கு வாக்குரிமை என்ற அரசியல் கோரிக்கையும் எழ ஆரம்பித் தது.

முதலாளித்துவ பெண்ணியவாதி கள், பெண்களுக்கு வாக்குரிமை என் பதை மட்டும் முன்வைத்த போது, கிளாரா ஜெட்கின் போன்ற சோஷலிஸ்டுகள், அனைவருக்கு வாக்குரிமை, அதில் பெண்களுக்கும் வாக்குரிமை என்ற கோஷத்தை எழுப்பினர். அன்றைய காலத்தில், சொத்து படைத்த ஆண்கள் மட்டுமே வாக்களிக்க முடியும் என்ற நிலை இருந்தது. அதை மாற்றாமல், பெண்களுக்கு வாக்குரிமை கிடைத் தால், சொத்து படைத்த பெண்கள் மட்டும் தானே வாக்களிப்பவர்களாக மாறுவார்கள் என்பது அவர்களின் சரியான வாதமாக அமைந்தது. இவ்வாறு ஒரு பக்கம் உழைப்புச் சுரண்டலை எதிர்த்தும், மறுபக்கம் அர சியல் உரிமைகளுக்காகவும் போராட்ட அலைவீசத் துவங்கியது.
இப்போராட்டங் களில் பெண்கள் முக்கியப் பங்கு வகித் தனர். உதாரணமாக, 1908ல் நியூயார்க் நகர பஞ்சாலை மற்றும் ஆடை நிறுவனங் களின் பெண் தொழிலாளர்கள், 8 மணி நேர வேலை, கூலி உயர்வு கோரிக்கை களை முன் வைத்து, தெருக்களை நிரப் பினர். காவல் துறையின் அடக்குமுறை யை சந்தித்தனர். 1909ல் கடும் பனி யிலும், 3 மாத காலம் வேலை நிறுத்தம் செய்தனர். இத்தகைய சூழலில், 1910ல் கோபன் ஹேகனில், இரண்டாவது உலக சோஷ லிசப் பெண்கள் மாநாடு நடந்தது. 17 நாடு களைச் சேர்ந்த 100க்கும் அதிகமான பிரதிநிதிகள் பங்கேற்றனர்.

அதில், ஜெர் மானிய கம்யூனிஸ்டு கிளாரா ஜெட்கினும், ரஷ்யாவைச் சேர்ந்த அலெக்சாண்ட்ரா கொலந்தோயும் பெண்கள் பிரச்சனை கள் குறித்து வலுவாகப் பேசினர். அதன் முடிவில், பெண்கள் உரிமைகளைப் பேச, போராட்டங்களுக்கு ஆதரவு அளிக்க, ஒரு தினம் உருவாக்கப் பட வேண்டும், பணி நிலை மேம்பாடு, வாக்குரிமை, உலக சமாதானம் போன்ற கோரிக்கை களுக்காக, அது உலகம் முழுவதும் கடைப்பிடிக்கப்பட வேண்டும் என்ற ஒரு பிரகடனத்தை, கிளாரா ஜெட்கின் முன்மொழிந்தார். அப்போது, மார்ச் 8 என்பது தீர்மானிக்கப் படவில்லை.

பணி நிலை மேம்பாடு என்ற பெண் தொழிலாளிகளின் கோரிக்கையும், வாக் குரிமை என்ற அனைத்துப் பெண்களின் கோரிக்கையும், உலக சமாதானம் என்ற பொது கோரிக்கையும் அழுத்தம் பெற்றன என்பதைப் பார்க்கும் போது, பெண், உழைப்பாளியாகவும், குடிமகளாகவும் ஒடுக்குமுறைகளை அனுபவிக்கிறாள் என்கிற புரிதல் உருவானது தெளிவா கிறது. இந்தப் பின்னணியில்தான், 1911 முதல் உலகின் பல பாகங்களில் பெண் களின் பல்வேறு கோரிக்கைகளுக்காக, இத்தினம் கடைப்பிடிக்கப் பட்டு வரு கிறது.
1913ல் தான் மார்ச் 8 என்ற தேதி தீர்மானிக்கப்படுகிறது. ரஷ்யாவில் முதன் முறையாக, அந்த வருடத்தில் தான் பெண்கள் தினப் போராட்டங்கள் நடந்தன. 4 ஆண்டுகள் கழித்து, 1917 மார்ச் 8ல், ரஷ்யப் பெண்கள், உணவுக் கும், சமாதானத்துக்கும் குரல் கொடுத்து, வீறு கொண்டு பெட்ரோகிராடு நகரத் தெருக்களில், கடல் அலை போல் குவிந் தனர். நவம்பரில் ரஷ்யப் புரட்சி வெடித் தது. 1975ல் தான், ஐ.நா.சபை, மார்ச் 8, பெண்கள் தினமாக அனுசரிக்கப் பட அறைகூவல் விடுத்தது.

நளின போர்வைக்குப்பின்னே நஞ்சு!

அன்றைக்கு எழுந்த பல கோரிக்கை கள் இன்றும் பொருத்தமானவையாகவே தொடர்கின்றன. வாக்குரிமை இருந்தா லும், தீர்மானிக்கும் மன்றங்களில் பிரதி நிதித்துவம் போதுமானதாக இல்லை. 33 சதவீத இடஒதுக்கீடு சட்டம் எட்டாக் கனியாகவே இருக்கிறது. இந்தியாவில் 93சதவீத தொழிலாளர்கள் முறைசாரா துறையில் உழைக்கிறார்கள்; அதில் கணிசமானவர்கள் பெண்கள். நவீன தாராளமயக் கொள்கைகள் காரணமாக, நிரந்தரப் பணிகள் உடைக்கப்பட்டு, ஒப் பந்த அடிப்படையில், காஷூவல் பணி யாக உருமாற்றம் அடைந்த வண்ணம் உள்ளன. பணிப்பாதுகாப்பு இல்லாத, இன்றைய விலைவாசிக்கேற்ற குறைந்த பட்ச கூலி இல்லாத நிலை நீடிக்கிறது.

விரிவடைந்து வரும் தகவல் தொழில் நுட்பத் துறையிலும் சில மட்டங்களில் வசதியான சம்பளம் கிடைத்தாலும், உரிமைகள் மறுக்கப் படும் சூழலே நிலவுகிறது. பன்னாட்டு நிறுவனங்களில் சங்கம் வைக்கும் உரிமை இல்லை. இது அத்தனையிலும் பெண் தொழிலாளர் களும் பாதிக்கப் படுகிறார்கள். பணி யிடங்களில் பாலியல் துன்புறுத்தல், பெண் தொழிலாளர்கள் சந்திக்கும் ஒரு பெரும் பிரச்சனையாக முன்னுக்கு வருகின்றது.

மொத்தத்தில், சர்வதேச நிதி மூல தனம் தங்கு தடையின்றி சுற்றி வருவ தற்கு உலகமயமும், தாராளமயமும் ஆட் சிப்பீடத்தில் அமர்ந்திருப்பவர்களின் திசை வழியாகத் தொடர்கின்றன. ஆட்சி யாளர்கள், இக்கொள்கைகளை நடை முறைப்படுத்தும் போது, நளினமான திரை போட்டு, நஞ்சை உமிழ்கிறார்கள். சமீபத்தில், இந்தியத் தொழிலாளர் மாநாட்டில் பேசிய பிரதமர், “இருக்கிற தொழிலாளர் நலச்சட்டங்கள், தற்போதுள்ள தொழிலாளர்களைப் பாதுகாக்கக் கூடு தல் அக்கறை காட்டுகின்றன, ஆனால், புதிய தொழிலாளர்கள் உருவாக்கப்பட தடையாக உள்ளன.

எனவே, இவை பரிசீலிக்கப்பட்டு மாற்றப்பட வேண்டும்” என்று பேசியது கவனிக்கத்தக்கது.பெண்கள் மீதான வன்முறைகள், புதிய வடிவங்களில், முன்னைவிடக் குரூரமாகத் தாக்குகின்றன. கணவன் மற் றும் அவன் உறவினர்கள் கொடுமையால் மன உளைச்சலுக்கு உள்ளாகும் பெண் ணைக் காக்கக் கொண்டு வரப்பட்ட இபிகோ 498-ஏ பிரிவு, தளர்த்தப்பட உள் ளது. ஓங்கி உயர்ந்து வரும் விலைவா சிக்கு நடுவே, உணவுப் பாதுகாப்பு மசோதா, உள்ளதற்கே உலை வைக் கிறது. தண்ணீர் கூட இனி பணம் படைத்தவர்களின் நண்பனாக மாற ஏற்பாடுகள் நடந்து கொண்டுள்ளன.

முக்கியத்துவம் பெறும் கோரிக்கைகள்..!

இவற்றுக்கு நடுவே, அனைத்திந்திய ஜனநாயக மாதர் சங்கம், இந்த வருட பெண்கள் தினத்தில், விலை உயர்வு-உணவுப் பாதுகாப்பு, முறைசாரா துறை யில் உழைப்புச் சுரண்டல், 33சதவீத இட ஒதுக்கீடு, பெண்கள் மீதான வன் முறை, குறிப்பாக 498-ஏ பாதுகாப்பு போன்ற கோரிக்கைகளின் அடிப்படை யில் சகல பகுதி பெண்களும் திரட்டப் பட்டு, எழுச்சியாக வீதிகளுக்கு வர வேண்டும் என்று அறைகூவி அழைத் துள்ளது. நம்மைப் போன்ற முற்போக்கு அமைப்புகளுக்கு, பெண்கள் தினத்தின் போராட்ட பாரம்பரியத்தை உயர்த்திப் பிடிக்கும் முக்கிய வரலாற்றுப் பொறுப்பு உள்ளது. அன்றைய சோஷலிஸ்டுகளும், கம்யூனிஸ்டுகளும் முன்னெடுத்த போராட்டத்தை வலுப்படுத்த வேண்டும்.

ஒடுக்குமுறைகளுக்கு எதிரான பெண் களின் போராட்டம், சமூக மாற்றத்துக் கான போராட்டத்தின் ஒரு பகுதி என்கிற முறையில், மார்க்சிஸ்ட் கட்சி, அதன் சமரசமற்ற ஆதரவை, இப்போராட்டங் களுக்கு நல்குகிறது. பெண்கள் தினப் போராட்ட வாழ்த்துக்களையும் தெரிவித் துக் கொள்கிறது.
                                                             
                                                                                                       நன்றி : தீக்கதிர்
Read more...
 
SFI - Students Federation of India - Puducherry Pradesh Committee © 2011 DheTemplate.com & Main Blogger. Powered by www.sigaramevents.com